Waarom Michel Houellebecq

HagedisLinks en rechts aangeraden door bezorgde en betrokken vrienden en bekenden, is “Onderworpen” van Michel Houellebecq tot nu toe een boek dat de verwachtingen verre overtreft.

Al eerder, in “Elementaire deeltjes” maar vooral in “De kaart en het gebied”, viel op dat Houellebecq’s onovertroffen is in zijn trefzekere beschrijving van alledaagse rompslomp. Op lichtvoetig proza manifesteert zich een woordvoerder van belangen die totnogtoe niet als belangrijk bekend stonden.

Eerste voorbeeld: gesprekken tussen mannen benoemen als ‘heen en weer slingerend tussen pederastie en duel’.

Tweede voorbeeld: (…)

Daarnaast zijn zijn vloeren vaak zo dunnetjes, dat je je als lezer om de haverklap wéér op zo’n krakende zolder aanbeland weet, waar je automatisch richting de muur begint te schuifelen om je eigen val maar vast uit te stellen. Je om de hoofdpersoon bekommeren is er dan al lang niet meer bij.

De diepere betekenis van het werk zal gaandeweg pas blijken. Duidelijk is al wel dat hier aan de bel wordt getrokken. Voer voor een Derde Weg, lijkt het wel. Categorisch goed- of afkeuren is er niet meer bij. Wat er nog rest aan democraat in ons, begint zich nu echt te realiseren dat er nooit van zijn leven een brug getrokken zal kunnen worden tussen willen wat wij willen en weten dat dat wat wij willen, niet acceptabel is voor veel anderen. Entree discours, debat, democratie, een portie ouderwetse dialectiek, wellicht. Allemaal woorden met tweespalt erin voorgebakken. David van Reybrouck roemt de deliberatieve democratie, Arjen Lubach zoekt het in Superkamp.

We zijn wakker!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.