Monthly Archives: January 2016

Fidesz is het toppunt van corruptie.

ss_Bp_act_4_fietskarmargit Eigenlijk wilde dit stuk alleen maar zo’n beetje over corruptie gaan. Over wat dat is, welke vormen het aanneemt en wanneer het echt problematisch wordt. Welke plaats Hongarije op de ranglijsten inneemt, wat dat betekent voor Hongarije en waarom dan. Dat soort dingetjes.

In de inleiding was dan waarschijnlijk vermeld dat corruptie eigenlijk misbruik maken is van macht of ambt, kortom, met altijd minstens één officiele functionaris erbij betrokken. Als bij een agent die steekpenningen aanneemt. De toezichthouder die bij de bouwvergunning een oogje dichtknijpt. Maar zeker ook het gekissebis en gedeal in en rondom besluitvormingsorganen over lucratieve opdrachten en bijbehorende geldstromen richting elkaar en trawanten.

Had ik dat gedaan, dan waren er tegen deze tijd waarschijnlijk wel wat bruikbare associaties ontstaan over vriendjespolitiek, kistjes wijn voor de voordeur of eventueel een ambtenaar die een envelop krijgt als een bedrijf mag gaan bouwen op een fijne locatie.

Zoveel was niet nieuw geweest. Het was, bijvoorbeeld, spannender geworden hadden we een meer holistische instelling gehad.

Met welwillende verbazing had u dan namelijk kunnen lezen dat het soms wel lijkt alsof de corruptie in Hongarije minder wordt. Het aantal met EU-geld gefinancierde aanbestedingen, waarover in Hongarije vraagtekens rijzen, neemt namelijk af.

Maar dat is natuurlijk alleen maar de stilte voor de storm. De opgang van de karretjes van de achtbaan, zeg maar, voordat deze razend de diepte in zullen duiken.

Als bruggetje staat er dan iets over de kritische Hongaarse kranten en portals – en het nieuws van RTL-klub of ATV – die elke dag bol staat van de corruptie-gevallen. OK, zeker, alleen de grotere en meest schokkende gevallen. Maar mogelijk tekent zich nu wel al zo’n beetje de allesbepalende omvang van dit verschijnsel in Hongarije af. Dat het geen mensen meer zijn, die het doen maar dat het een systeem is dat ertoe aanstuurt.

Dan eerst maar iets over de oppositiepartij LMP, die een wekelijkse anti-corruptie-bulletin wil gaan brengen en daarmee heel voortvarend bezig is!

Bij wijze van metafysisch grapje volgt het al wat oudere nieuwsfeit over de door de EU gefinancierde anti-corruptie maatregelen, die, hoe kan het anders, door corruptie geplaagd blijken te worden.

 

(Een netwerk van dure, schimmige edoch vast zeer elegante adviseurs en advocatenpartners in dito herenhuizen vlakbij de Budaanse Donau blijken onderling tot 2,4 miljard forint te hebben verdeeld die bestemd was voor anti-corruptie controle. De OLAF – financieel waakhond van de EU, – wil deze gelden in een verfrissend-boude stap simpelweg terug hebben. Natuurlijk, opsporingsbevoegdheid hebben ze bij de OLAF niet, dus de Hongaarse overheid zal er ‘werk’ van maken. Het heeft er dus alle schijn van dat de voormalig staatssecretaris van Economische Zaken – bij de zaak betrokken als advocatenpartner en adviseur uit één van de herenhuizen  – zijn borst nat kan gaan maken (dit was een sarcastische opmerking).)

Om nog even bij de LMP te blijven hangen, waar Ákos Hadházy zich lijkt te gaan ontpoppen tot een ware anti-corruptie held. Hierbij een registratie van een Szekszárdi zitting van Fidesz politici, een paar jaar geleden, waaruit verschillende dingen blijken:

1) Dat de gemeente – hoewel ze wel zonder kritiek alle ingediende voorstellen in klinkende munt wil omzetten – niet van zins is ook maar een forint bij te dragen aan de 85% door de EU-gefinancierde projecten  – dat dient de aanvrager dus zelf te doen, bij voorkeur uit ‘overprijsde’ subsidieaanvragen.

2) Dat er – als zwervende circussen – een keur aan landelijk opererende consultant-bedrijven bestaat, die graag alles uit handen nemen van de aanvrager, niet in de laatste plaats hun geld.

3) Dat Hadházy zelf ooit Fidesz vertegenwoordiger is geweest, waarop – altijd bereid tot een flauw geintje – commentaren komen dat hij derhalve medeplichtig is aan fraude, daar hij het niet eerder gemeld heeft. (Dit was een bijna overbodige opmerking)

Uit kamervragen van de LMP blijkt, inmiddels, wat er speelt rondom de gelden bestemd voor energiebesparende woningrenovaties in Hongarije (waarvoor de EU 450 miljard forint – 1,5 miljard euro – betalen wil).

 

Volgens Lázár kan dat niet: “we gaan niet mensen geld geven voor niets” en meer vaag gedoe dat geschikt is (volgens hem) om als argument te dienen voor zijn geniale (volgens hem, waarschijnlijk) plan om het EU geld dan maar voor overheidsgebouwen te gaan bestemmen. Daarmee lijkt hij (volgens boze tongen, die er niet ver naast zullen zitten) feitelijk de status-quo in stand te willen blijven houden volgens welke Fidesz populair is omdat ze altijd op de hoge rezsi-kosten (gas-water-licht) hamerden en hameren, die, doordat ze nu (voor altijd?) hoog zullen blijven, nog steeds als slogan kunnen voldoen zodat ook in de toekomst de populariteit van Fidesz gegarandeerd wordt (of daaromtrent: niet alle kiezers volgen  natuurlijk precies de logica van LMP).

Als het niet zo intriest was, had ik vervolgens weer even of uren door kunnen gaan met laten zien dat corruptie slechts één van de vele radertjes is in de grote geld- en machtmachine die Fidesz heet. Kent u Kishantos nog, van de bio-boeren? Met grof geweld en ongegrond van het door hen bewerkte land verdreven, waarna de nieuwe onrechtmatige ‘pachter’ de jarenlang opgebouwde biologische status van de akkers in een oogwenk teniet heeft gedaan? Alle andere zogenaamde ‘boeren’ in den lande, die aan de goede arm van de Fidesz fruitmachine wisten te schudden? Of feitelijk alle openbare aanbestedingen, waarbij – door de bank genomen – snelle consultants zichzelf onmiddelijk onmisbaar maakten en maken, mocht je ooit iets willen binnenhalen. Of hoort u liever wat avonturen van excuus-zigeuner Florián Farkas, Lungo-Drom baas en politieke Roma-vertegenwoordiger annex Fidesz-vergroeiing, die jaren de vrije hand had (en nog steeds lijkt te hebben) bij het verdelen van (EU-) subsidies voor hulpbehoeftige en andere Roma’s?

En maar pompen!

Hongarije, Fidesz is niet gewoon corrupt. Fidesz is de vlag op een systeem, door de jaren geperfectioneerd en inmiddels op volle sterkte in gang gezet met als doel elk grassprietje dat in Hongarije groeit, van een (nieuwe, goedgekeurde) eigenaar te voorzien.

 

 

 

 

Koopt Hongaarse sinaasappels!

paardjes_smallCBA-winkels ontwijk ik van nature. De verkeerd-intieme, dorps-stoffige sfeer die daar hangt. De uitgezakte cassieres die daar al sinds de wende van 1989 zitten. Verschrompelde appeltjes (Daar zit juist smaak aan!) Winkelen daar was nooit een vreugdevolle ervaring en dat is er – sinds de coming-out van de PonyBoys-uit-Lajosmizse – zeker niet beter op geworden.

De laatste keer dat ik er kwam moest ik een Magyar Narancs hebben. Want die ligt daar nog wel. Op het omslag prijkte de foto van Orbán met het Hitlersnorretje van prikkeldraad. Wat er allemaal door me heen ging toen de cassiere haar woordenloze afkeuring liet blijken, weet ik eigenlijk nog steeds niet. Feit is dat ze me daar sowieso al nauwelijks groetten, dat zal nu wel helemaal gedaan zijn (tijdens de handtekeningen-campagne tegen vluchtelingen-quota, vlak voor de winkel, lieten ze me ook al helemaal links lopen: ze kunnen schijnbaar zien dat ik niet uit het juiste hout ben gesneden).

Waarom heb ik die Magyar Narancs daar gehaald? Misschien was er in mijn favoriete winkel – ja, die ja – geen meer voorradig? Misschien was het ook wel een daad van democratie – avant la lettre! Want dat schijnt nog te bestaan: de Magyar Narancs zegt het later zelf, in het redactioneel. Het komt erop neer, dat, ook al is er geen politiek alternatief voor de partij die nu ons leven beheerst, er wel een alternatief is voor niets doen. Dat is de vrije meningsuiting, de kritische instelling, de bewuste keuze. Dat zijn de dokters die protesteren tegen de omstandigheden in de gezondheidszorg, de psychologen die in het geweer komen tegen de ongefundeerde en vrouwonvriendelijke uitspraken van een vakgenoot, initiatieven  rond (benoemingen in) het onderwijs in Miskolc (Herman Ottó Gimnázium) en Kecskemét (Bányai Júlia Gimnázium).

“Het is zichtbaar dat verschillende vakgebieden niet alleen de problemen ervaren, maar ook dat ze bereid zijn ertegen te demonstreren, als dat mogelijk is met waardigheid en zonder partij-politieke connotaties. Desalniettemin is dit  – het afwijzen van schimmige onderhandelingen en het afwijzen van directieven, het aangaan van het open debat en het manifesteren van professionele inzichten wel degelijk politiek. Het bericht dat er vanuit gaat is dat we in een democratie leven en dat de overheid nog steeds niet alles kan uithalen.”

(Mancs)

Belachelijk eigenlijk dat dit nog opgeschreven dient te worden. Triest dat de Magyar Narancs dit nu al jaren moet voorhouden aan een – wie weet – steeds minder vatbaar publiek. Maar hoe mooi, eigenlijk, dat een blad dat zo’n achterhoedegevecht voert,  daarnaast nog steeds in staat is meer dan de helft van de kolommen voor positieve thema’s (trends in de samenleving, boeiende mensen, kunst, etc) in te ruimen. Want dat is haast net zo belangrijk als de participatieve, de ‘echte’ democratie: je niet laten vergiftigen.

Het schijnt dat de functie van propaganda niet het kweken van een alternatieve waarheid is maar het verdoezelen van de scherpe blik.

Hulde!

Soros, Horthy, Putyin, Orbán: kwartet!

temetoZe flirten met Moskou, flirten met Horthy, met het Vaticaan (als het zo uitkomt). Ze flirten met alles, vooral, waaruit maar blijken zal dat ze anders zijn. Nostalgie is daarbij slechts een ingredient, nooit het doel.

Wat is juist en wat is veilig om hier te denken? Het politieke geborrel en geknetter in de Fidesz ketels lijkt vaak niet meer te betekenen dan het geexperimenteer van een eclectische klasje adhd’ers zonder toezicht. De regering lijkt ondanks alles wel een zakenkabinet dat met kunst en vliegwerk de Hongaarse boot zo lang mogelijk drijvende dient te houden (totdat onmiskenbaar het moment aangebroken is dat de bodem er werkelijk uitvalt en de bemanning vluchtelingenstatus op de Kaayman-eilanden kan gaan aanvragen). Zo doen de sprinkhanen dat immers al eeuwen!

Toch verdient – al is het alleen maar omdat we onzelf serieus nemen – een gedegener beschouwing de aandacht. In de eerste plaats vanwege de vraag wat erna zou kunnen komen. In de tweede plaats omdat erop gelet moet worden of de toegebrachte schade niet onherstelbaar is.

George Soros hoeven we daarbij niet sympathiek te vinden. Zijn speculaties tegen het Engelse Pound – tegen de Engelse Nationale Bank; tegen de Engelse burgers – stonden in 1992 aan de wieg van zijn enorme fortuin. Dergelijke acties kunnen moeilijk uitgelegd worden als gebaar van naastenliefde. Ook al lijkt hij als filantroop het beste voor te hebben met onderdrukte volkeren, zijn geld verdient hij ontegenzeggelijk net zo hard weer terug door op het hoogste niveau mee te plassen in het hoge gras van het hyperkapitalisme.

In Hongarije is Soros oa verantwoordelijk voor de Central European University en andere programma’s van de Open Society Foundation. Dat voor veel Hongaren, die deze verdwaalde appel eigenlijk alleen van zijn filantropische escapades zullen kennen, de naam Soros op één lijn staat met die van de duivel, mag dan ook een wondertje van social engineering heten.

Desalniettemin heeft Soros met regelmaat iets in de Hongaarse melk te brokkelen. Waarom men daar zo gevoelig voor is, is weer een mooie psychologische invuloefening: ‘slim oompje verlaat ons, heeft vervolgens succes en ook nog kritiek op ons’, denk ik dat het is. Zoals hij fervent anti-republikeins stelling neemt in de VS, is hij behoorlijk anti-Putyin en ook zeer kritisch op de Fidesz in Europese aangelegenheden.

Een interview met hem – in de Engelse versie – is te vinden in New York Post review of Books. Hongaars staat hier. Interessant zijn de accentverschillen – de Hongaren focussen op het verwijderen van Orbán (wat moeilijk is), de Amerikanen op de toekomst van de EU (on the verge of collapse). De mooiste uitspraak in het interview vind ik persoonlijk: “Hij is niet zo intelligent als Orbán”, over de Poolse Jaroslaw Kaczynski. Daarmee laat Soros toch even zien dat zijn hart nog altijd op de goede plek zit!

Maar goed. In het kort: Soros krijgt de eer volgens de regering mede achter de grote aantallen vluchtelingen te zitten. Dat lijkt me zelfs voor Soros een tamelijk kranige prestatie – als ik iemand aan zou moeten wijzen, dan zijn dat de Russen, maar dit terzijde. Het gaat er maar om dat volgens de Hongaarse regering Soros niet mag brokkelen. Niet in hun melk, welteverstaan.

De Open Society heeft evenwel enige tijd geleden al een 6-puntenprogramma opgesteld, dat, niet verwonderlijk, botst met dat van de regering. Details wil ik even niet op in gaan, alleen dat het niet is toegestaan deel te nemen aan het debat dat alleen de regering mag voeren. Een debat gevoerd in jubelstemming met als leitmotif dat Hongarije fantastisch bezig is. Wanneer zegt iemand toch eens tegen die lui, dat – zoals bij ons in huis behalve de hond iedereen kan zien – er logischerwijs toch echt het één en ander niet aan spoort?

Hongarije klopt zich al op de borst alsof zij de crisis hebben opgelost. Maar wat Hongarije heeft gedaan – het hek – kan toch alleen maar werken omdat de anderen dat niet hebben gedaan? Het is toch geen oplossing? Het was een signaal, OK. Het was een relatief instrument, OK. Maar het is geen oplossing. Kan het niet zijn. Als van Spanje via Italie tot en met Griekenland iedereen hekken gaat plaatsen, dan komen vanaf volgende week maandag toch die stromen met mensen ook weer Hongarije binnen? DOOR dat mooie hek? Weg van de minste weerstand? Basic natuurkunde, zelfs met adhd!

Brussel kan de problemen niet oplossen en Hongarije in haar eentje al helemaal niet. Orbán ook (net) niet, geloof me! Weglopen van onderhandelingstafels, bluffen, dwepen met je ‘inzichten’ in achterafzaaltjes in Beijeren, felicitaties in ontvangst nemen omdat je anderen met gemeenschappelijke (ook jouw) problemen opscheept en dan ook nog dreinen dat je wel de financiele middelen wilt voor dingen die je niet levert, – dat is toch te pijnlijk voor woorden?

Als het zo gaat – en met Polen op de bolderkar erbij lijkt het al ras verder in die richting te gaan – dan is het moment aangebroken dat Orbán werkelijk kan gaan omkijken naar nieuwe vrienden.

En in Szigetvár wordt een minaret gebouwd.

Wat willen ze nou eigenlijk?

 

KHF 5.2: Finale – molto nachtpittissimmo

mangalica smallTrouwe lezers van dit blogje hadden het waarschijnlijk allang in de gaten. Een dergelijk feuilleton kan geen finale hebben, want waar zou het heen moeten? Echte tragedies – die van pik-pak-poets – bestaan alleen in de kunst en vlak voor het hiernamaals. En voor blijspelen zitten we eenvoudig in het verkeerde land.

Dus: waar hadden we het over? Kijk naar buiten, door uw raam, en zie!
Er zijn geen vluchtelingen.
Er is geen politieke onderdrukking.
Er is geen Hongarije.

Wat er wel is?
Er zijn depressieve mensen.
Er zijn mensen zonder fantasie.
Er zijn mensen die zijn opgegroeid zonder het besef dat wat goed is voor de ander, uiteindelijk terugkomt bij jezelf.
Er zijn mensen die – op geen enkele leest dan ook – samen één zijn.
(Voor je het weet word je nog een rechtse bal, ook!)

Wat kunnen wij daar dan helemaal aan doen? Behalve de spijker op zijn kop proberen te slaan in liederlijke stukjes blog? Natuurlijk, zolang we niet voortdurend met de overige drie aanwezigen klagen dat er alweer zo weinig mensen zijn gekomen, kunnen we hier en daar best demonstreren voor een beter Hongarije (kon je eigenlijk demonstreren vóór iets?) Ik doe graag mee maar ik vergeet dat soort dingen altijd zo snel weer.

Je wordt er af en toe alleen zo verrekte eenzaam van. Ik bedoel, we houden waarschijnlijk allemaal wel van een apocalyptische film (met zombies!) op zijn tijd, maar soms lijkt het allemaal zo verdomd dichtbij te komen.

Of niet? Moet Cohn-Bendit zijn mond gewoon houden omdat hijzelf een obscuur verleden heeft? En Angela Merkel, omdat zij er niet bij was in Köln?

Anderen zijn vast beter in vergelijkingen en metaforen dan ik. “Opstandige adolescenten”; “de boys van Fidesz”, of, enkele van mijn ‘favorieten’: “de tijd zal alles helen”; “dit duurt nog minstens twee generaties voordat het is weggesleten”, tot en met: “politiek is toch ook maar een spelletje”. Die laatste drie hoor ik ook al twintig jaar …

Het zal allemaal wel, heel soms, eventjes. Maar die hypocrisie. En het badinerende van die ministers, woordvoerders en andere volksmenners die zich elke dag weer schuimbekkend en meesmuilend in het zweet werken om ons (en zichzelf?) in hen te doen geloven. Dáár zou ik ze voor straffen. Allemaal, van links naar rechts.

Want als iets is gebleken, dan is het, dat niemand van de heren (en dames) politici zich nog schaap tussen de wolven voelt.

KHF-discussie gestopt, maar niet gesloten

KHF 5.1: Tussenstand, op naar de finale

cipoDe hedendaagse politieke situatie in Hongarije – met als belangrijkere tastbare implicaties de relatie met de EU en de betrekkingen met bijvoorbeeld een Rusland en een VS – en, al of niet dichter bij huis, de houding tegenover vluchtelingen en de ontwikkeling van een gezond staatsbestel – tekenen zich na enige weken onderzoek langzamerhand toch af. Daagt het bij u ook al wat? Waar het licht precies voor staat, is niet helemaal zeker maar laat ons beginnen met het duiden van de schimmen die in de tunnel opdoemen:

  1. In de eerste plaats is er het tableau vivant van verschuivende Europese waarden. Of liever gezegd: gedeelde Europese waarden die zich al te graag ontpoppen als een atomaire illusie. Tolerantie, verantwoordelijkheid, vrijheid-gelijkheid-broederschap, liberalisme: wie nog weet waar het voor stond kan zijn plek gaan innemen op de helling. Euroskepsisme is geen marginaal verschijnsel meer dat binnen een enkele lidstaat opgeld doet, het is een drug waar lidstaten van de Bosporus tot aan Skagen structureel voor vallen. Wat baten argumenten tegen demagogie? Was Spinoza, behalve vluchteling, niet ook een vrouwenhater? Die hoeven we toch niet meer te leren kennen, laat staan op ‘hun’ manier?
  2. Een agressieve reaguurdersmentaliteit overheerst op de sociale netwerken, youtube, internationale portalen en al helemaal op de nationale websites. Dus feitelijk overal waar het ertoe doet. De agressie wordt aangevoerd door de beste one-liners en gevoed vanuit een onaflatend geknaag aan het raamwerk en de pijlers van onze uitgewoonde stemhokjes (die inmiddels meer weghebben van doodgelopen bushaltes).
  3. Wat Hongarije betreft speelt het team van Fidesz ook nog een linke thuiswedstrijd. Na bijna 20 jaar is het moment aangebroken om ‘de anderen’ alles betaald te zetten, en dat zal de wereld mogen weten ook. Kinderen en badwater, Machiavelli in de zandbak, Ik ben gekozen dus ik regeer. Wat valt er nog tegen ze in te brengen?
  4. Komt nog bij dat hij die scoort, natuurlijk al gauw een halve god is. Maakt niet uit wat het verder voor figuur is op het veld of in de kleedkamer. Maakt niet uit of hij scoort door de route te blokkeren en anderen op te schepen met het ‘vuile werk’. Wie zijn poot stijf houdt is de held. Ook al belichaamt die stijve poot een verkrampte rethoriek.
  5. Een van de kenmerken van een voldragen debat was dat je tegenstanders je aan kunnen spreken op inconsistenties. In Hongarije wordt het debat uberhaupt al niet meer gevoerd en is consistentie inmiddels bijgezet onder paragraaf 1 hierboven (ongedeelde waarden). Hypocrisie (het meten met twee maten, het veranderen van argumentatie in je eigen voordeel naar gelang de situatie dat vereist), daarentegen, is een kunstje waarmee je in een goed team en met de juiste scheidsrechters veelvuldig kunt scoren. De loyaliteit van de schapen kan niet worden overschat, net zomin als het vermogen van je politieke tegenstanders om zichzelf belachelijk en/of onmogelijk te maken.
  6. (Pas op: slipgevaar!) Het Hongaarse volk, hoe dan ook, krijgt de leiders die het verdient. Heeft nooit de gelegenheid gehad om in het reine te komen met het verleden. Kreeg klappen van extreem links tot extreem rechts maar kon nooit behoorlijk iets dat op verzoening leek bewerkstelligen, laat staan vergeving en acceptatie vragen en ontvangen voor beleden en geleden kwaad. Schuldvraag en schuldbesef, grootheidswaan en minderwaardigheid, narcist en masochist strijden in elke kiezer nog immer om voorrang.

 

wordt vervolgd

Op de thee bij de woordvoerder – een reportage

Terrorhaz_smallHet dubbeldikke kerstnummer van Elsevier heeft zowaar iets over Hongarije! Beter zelfs: iets over heel Midden Europa! En het nieuwe onafhankelijkheidsdenken aldaar.

Daar verkneukelen we ons natuurlijk op, hier bij Ongersman. Ik bedoel, wij zijn ook maar doorsnee staatsburgers met beperkte middelen en horizon; geen haar op ons hoofd die erover denkt om deze uitgestoken hand, deze vast kloeke analyse van een dergelijk gerenommeerd instituut van het vrije woord onopgemerkt aan ons voorbij te laten gaan! Mogelijk blijkt Elsevier de sextant die ons – al of niet over Brussel – naar huis weten te loodsen?

Mwah. Wat voor politieke agenda het tijdschrift Elsevier tegenwoordig ook heeft, het heeft in ieder geval geen wortels meer in het aloude ‘hoor en wederhoor’.
Het stuk opent met Hongarije, om precies te zijn met een halfslappe inleiding waarin György Konrád ook even langs komt zwenken en een uitgever mag vertellen dat Boedapest veilig is voor joden en dat hij echt niet meer weg wil, zelfs niet met zijn twee kinderen! Fantastisch nieuws!
Dan landt de reporter in het parlementsgebouw en regel één van de journalistiek blijft aan zijn laars gelapt voor de deur staan: laat je als pers nooit overdonderen door opdringerige architectuur, pluche tapijt en meubelair of de goedige bruine ogen van de woordvoerder.
Ik vermoed dat vooral dat laatste is misgegaan. In vier paragrafen raakt het onderscheid tussen citaat en vulling (achtergrond, feitenrelaas) al snel zoek.

“De nieuwe machthebbers bleken bovendien net zo corrupt als de communistische leiders van wie hun ouders de waterdragers waren. In 2010 greep Fidesz haar kans. De economische crisis had toegeslagen en 500.000 Hongaren verlieten het land. De socialisten gaven zelfs toe te hebben gelogen. Het was tijd voor een echte Hongaarse oplosssing.
Orbán bood die met Fidesz. Hij hamerde het erin: Hongarije is altijd onrecht aangedaan. Met Westerse politiek ideeen als liberalisme en socialisme zijn we niets opgeschoten. Nu is het tijd om zelf de koers te bepalen. Het leidde tot een overwinning en in 2014 kreeg hij zelfs de absolute meerderheid. Sindsdien is de steun voor hem alleen maar gegroeid.”

Als hij maar af en toe (on cue, dus) grijnst of met understatement reageert, dan sluit het verhaaltje van Zoltán Kóvács naadloos aan bij de vroegrijpe pennevrucht van Jelte Wiersma: Turken, slachtofferrol, corruptie, 5 miljoen buitendijkse Hongaren, Fidesz dat haar kans grijpt (de term ‘De Boys van Fidesz’ valt, – waar komt die vandaan?) Fidesz van het platteland, wars van multiculturaliteit ‘Wij zijn niet gewend aan zwarte mensen’ (Kóvács) en ook: ‘Wij zien de realiteit onder ogen en handelen daarnaar’ (Kóvács). Dachten westerlingen dat een land als Hongarije hun ideeen zou overnemen, inmiddels nemen westerlingen Hongaarse politieke ideeen over (Jelte Wiersma) tot en met de uitsmijter van Kóvács – met wederzijdse instemming: ‘Politiek ontwikkelt zich altijd’.

Het zou te flauw worden om de ‘foutjes en fouten’ eruit te gaan zitten vissen; dat is het werk van de redactie van Elsevier, vind ik. Groter probleem zijn de schijnbaar typische Hongaarse verschuivingen waarvoor je zo te zien toch wel een neus moet hebben (waarna je ze vanaf dat moment dan ook overal ruikt):
– Zo was de overwinning van Fidesz in 2014 geen verbetering van het resultaat van 2010;
– Zo worden de 500.000 Hongaren die naar het buitenland trokken ook en nog wel meer, waarschijnlijk, gebruikt om het falen van Fidesz aan te kaarten (vanaf 2010, dus);
– Zo is de populariteit van Fidesz op zijn zachtst gezegd sindsdien niet stijgende;
en natuurlijk, mijn favoriet:
– Zo is het te pas en te onpas van stal halen van het gelieg van de socialisten – heb er op zich geen moeite mee, daar niet van, maar dan moet het wel wat toevoegen – ongeveer net zo steekhoudend als beweren dat de ‘Boysz van Fidesz’ familie heeft gehad in de Pijlenkruizers, om maar een zijstraat te noemen.

Maar goed, discussie dus NIET gesloten,