Op de thee bij de woordvoerder – een reportage

Terrorhaz_smallHet dubbeldikke kerstnummer van Elsevier heeft zowaar iets over Hongarije! Beter zelfs: iets over heel Midden Europa! En het nieuwe onafhankelijkheidsdenken aldaar.

Daar verkneukelen we ons natuurlijk op, hier bij Ongersman. Ik bedoel, wij zijn ook maar doorsnee staatsburgers met beperkte middelen en horizon; geen haar op ons hoofd die erover denkt om deze uitgestoken hand, deze vast kloeke analyse van een dergelijk gerenommeerd instituut van het vrije woord onopgemerkt aan ons voorbij te laten gaan! Mogelijk blijkt Elsevier de sextant die ons – al of niet over Brussel – naar huis weten te loodsen?

Mwah. Wat voor politieke agenda het tijdschrift Elsevier tegenwoordig ook heeft, het heeft in ieder geval geen wortels meer in het aloude ‘hoor en wederhoor’.
Het stuk opent met Hongarije, om precies te zijn met een halfslappe inleiding waarin György Konrád ook even langs komt zwenken en een uitgever mag vertellen dat Boedapest veilig is voor joden en dat hij echt niet meer weg wil, zelfs niet met zijn twee kinderen! Fantastisch nieuws!
Dan landt de reporter in het parlementsgebouw en regel één van de journalistiek blijft aan zijn laars gelapt voor de deur staan: laat je als pers nooit overdonderen door opdringerige architectuur, pluche tapijt en meubelair of de goedige bruine ogen van de woordvoerder.
Ik vermoed dat vooral dat laatste is misgegaan. In vier paragrafen raakt het onderscheid tussen citaat en vulling (achtergrond, feitenrelaas) al snel zoek.

“De nieuwe machthebbers bleken bovendien net zo corrupt als de communistische leiders van wie hun ouders de waterdragers waren. In 2010 greep Fidesz haar kans. De economische crisis had toegeslagen en 500.000 Hongaren verlieten het land. De socialisten gaven zelfs toe te hebben gelogen. Het was tijd voor een echte Hongaarse oplosssing.
Orbán bood die met Fidesz. Hij hamerde het erin: Hongarije is altijd onrecht aangedaan. Met Westerse politiek ideeen als liberalisme en socialisme zijn we niets opgeschoten. Nu is het tijd om zelf de koers te bepalen. Het leidde tot een overwinning en in 2014 kreeg hij zelfs de absolute meerderheid. Sindsdien is de steun voor hem alleen maar gegroeid.”

Als hij maar af en toe (on cue, dus) grijnst of met understatement reageert, dan sluit het verhaaltje van Zoltán Kóvács naadloos aan bij de vroegrijpe pennevrucht van Jelte Wiersma: Turken, slachtofferrol, corruptie, 5 miljoen buitendijkse Hongaren, Fidesz dat haar kans grijpt (de term ‘De Boys van Fidesz’ valt, – waar komt die vandaan?) Fidesz van het platteland, wars van multiculturaliteit ‘Wij zijn niet gewend aan zwarte mensen’ (Kóvács) en ook: ‘Wij zien de realiteit onder ogen en handelen daarnaar’ (Kóvács). Dachten westerlingen dat een land als Hongarije hun ideeen zou overnemen, inmiddels nemen westerlingen Hongaarse politieke ideeen over (Jelte Wiersma) tot en met de uitsmijter van Kóvács – met wederzijdse instemming: ‘Politiek ontwikkelt zich altijd’.

Het zou te flauw worden om de ‘foutjes en fouten’ eruit te gaan zitten vissen; dat is het werk van de redactie van Elsevier, vind ik. Groter probleem zijn de schijnbaar typische Hongaarse verschuivingen waarvoor je zo te zien toch wel een neus moet hebben (waarna je ze vanaf dat moment dan ook overal ruikt):
– Zo was de overwinning van Fidesz in 2014 geen verbetering van het resultaat van 2010;
– Zo worden de 500.000 Hongaren die naar het buitenland trokken ook en nog wel meer, waarschijnlijk, gebruikt om het falen van Fidesz aan te kaarten (vanaf 2010, dus);
– Zo is de populariteit van Fidesz op zijn zachtst gezegd sindsdien niet stijgende;
en natuurlijk, mijn favoriet:
– Zo is het te pas en te onpas van stal halen van het gelieg van de socialisten – heb er op zich geen moeite mee, daar niet van, maar dan moet het wel wat toevoegen – ongeveer net zo steekhoudend als beweren dat de ‘Boysz van Fidesz’ familie heeft gehad in de Pijlenkruizers, om maar een zijstraat te noemen.

Maar goed, discussie dus NIET gesloten,

One thought on “Op de thee bij de woordvoerder – een reportage

  1. Ik had het artikel in Elsevier ook gelezen en heb op het punt gestaan een e-mail naar de redactie te sturen. Wat ooit een kwalitatief goed opinie-blad was is verworden tot de spreekbuis van (extreem) rechts. Jammer. En inderdaad, de simpele feiten kloppen niet eens.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *