Monthly Archives: February 2018

Verkiezingen HU 2018: nu weer even mooi weer spelen

ongersman
bron: dreamstime.com

Zoals te verwachten viel, gaat het leven na Hódmezővásárhely  niet alleen door maar wordt het er ook nog eens alles behalve saaier op. Zo lijkt er in de Fidesz campagne-machine een draai te zijn gemaakt naar een fijne, bijna constructieve dialoog.

Na Hódmezővásárhely afgelopen weekend werd het ijs gebroken door Bajer Zsolt, die op klassieke wijze opriep tot een nieuwe “Bekemenet” (vredesmars). Hij wilde er nog hard tegenin gaan om de hoop van de oppositie te breken. En wat ligt er dan meer voor de hand dan een vredesmars te houden? Die handschoen werd door de Kétfarkú kutyapárt dan ook meteen opgenomen. Ook zij organiseren op 15 maart een vredesmars, onder het motto: Hongarije, het land van de dubbele vredesmars.

Mooi. Wat er daarna gebeurde, was dat links en rechts begon op te vallen dat er in de communicatie van Fidesz-politici iets van een ‘smiley’ stemming begon door te breken. Terwijl op de avond van de verkiezingen op de Magyar Hírlap de lichaamsvloeistoffen op gebruikelijke wijze nog rijkelijk over Soros en de migranten vloeiden, blijkt er ineens sprake van een officiele oekaze dat Soros een no-go zone zou zijn geworden.

Weg met negativisme! Positivisme is de weg, het woord, de daad!

Aan de andere kant lieten de positieve reacties dan ook niet lang op zich wachten. In Kispest, één van de weinige districten in Budapest waar oppositie de dienst uitmaakt, zullen de reuzeplakaten van de overheid worden ingeperkt. Dit mede in navolging van de twee Echte ‘Fidesz-steden’, Győr en Hatvan, die in januari besloten om campagneplakaten (van alle partijen) op zekere plaatsen te verbieden. In het geval van Győr, gewoon omdat het kon. In het geval van Hatvan met een beroep op milieuvervuiling. In het geval van Kispest met een beroep op het tegengaan van ‘ophitsing’.

Mooi. Alle negativiteit overboord, dan maar. Nou maar hopen dat er flink wat met het badwater meeverdwijnt. Of dreigen we te vroeg te juichen?

Boze tongen zeggen dat de taktiekwijziging zou betekenen dat Fidesz, lerend van Hódmezővásárhely, precies doet wat ze nu te doen staat: de gemoederen sussen, de opwinding bedaren en bovenal: de opkomst minimaliseren.

Want negativiteit leek tot nog toe vooral wind in de zeilen te zijn maar op gegeven moment kan het volk schijnbaar toch nog overstag.

Of zijn we nou weer te negatief … ?

 

Hongaarse Verkiezingen 2018 en Hódmezővásárhely: de vinger is uit de dijk!

ongersman.nl
Plaatje van Márki-Zay op Facebook

Vandaag, zondagavond 25 februari 2018, wordt er geschiedenis geschreven in Hódmezővásárhely: burgemeesterskandidaat Márki-Zay Péter, door de volledige oppositie gesteund,  stevent met nog maar enkele stemmen te tellen af op een grote overwinning in dit Fidesz bastion.

In november vorig jaar overleed Almási István, de burgemeester van Hódmezővásárhely. Om de positie in te vullen diende Fidesz vice-burgemeester Hegedüs Zoltán het op te nemen tegen Márki-Zay Péter, een relatieve buitenstaander maar wel gesteund door de volledige oppositie.

Alleen bij hoge opkomst was er volgens oppositieleiders als Karácsony Gergély van MSZP-PM en Vóna Gábor van de Jobbik, hoop op een overwinning in de stad. Uiteindelijk werd die opkomst een ongekende hoge 62% en het resultaat tekent zich dienovereenkomstig af (met nog enkele stemmen te tellen):

Márki-Zay Péter (onafhankelijk): 57,5%

Hegedűs Zoltán (Fidesz): 41,6%

Hernádi Gyula (onafhankelijk): 0,9%

Natuurlijk is het het maar een lokale burgmeestersverkiezing. En dus heel wat anders dan bijvoorbeeld de overwinning van de Jobbik in de tussentijdse verkiezingen in het district Tapolca in 2015, waarmee toentertijd in het parlement de tweederde meerderheid van Fidesz werd gebroken. Maar op een andere manier is het wel van betekenis voor de parlementsverkiezingen op 8 april 2018. Niet in de laatste plaats vanwege de psychische schade die Fidesz ondervindt, aangezien Hódmezővársárhely gold als de onwrikbare thuisstad van huidig kabinetsvoorzitter Lázár János, die daar jarenlang burgemeester is geweest.

Lessen:

  • de oppositie kan samenwerken, inclusief Jobbik
  • bij een hoge opkomst is er meer kans
  • Fidesz is kwetsbaar, ook daar waar het niet zo lijkt
  • er is hoop!

 

PS: Altijd leuk om te kijken hoe de staatsmedia reageren op voor hen onwelgevallig nieuws. Om 21:20 was dit de voorpagina van magyarhirlap.hu. Er staat tussen het verse nieuws wel iets over de verkiezingen van vandaag, maar alleen over die in dorp Kiskunhalas, waar Fidesz (wel) gewonnen heeft ….

ELIOS-zaak: Big bang of schemert Homo corruptus ssp. felcsutiensis verder?

ongersman.nlZoals bekend hebben samenzweringstheorieën vaak meerdere levens. Tegenargumenten worden nieuw en rijk bronnenmateriaal en ontkenningen leiden steevast tot bevestigingen, alleen dan anders.

Maar het werkt ook verlammend. Zo zou Fidesz ingebouwd zitten in ongeveer alle oppositiepartijen. Het systeem heeft dan overal giftige tentakels en maakt voortdurend nieuwe agenten. Goedschiks of kwaadschiks. Zeer vervelend want daarmee maakt een ambitieuze oppositie in strategisch opzicht natuurlijk weinig kans.

Maar wat als het nu juist Fidesz is, dat dat idee verspreidt? Om daarmee – bij de oppositie – uitzichtloosheid te zaaien? Wat effectief neerkomt op pretenties in de orde van: “Geef je maar over, ik heb je omsingeld!”

Vandaag dan ook een kijkje bij de HVG, waar ze gelukkig wat anders naar de situatie kijken. Daar gaat het net over het voeren van campagne en over enkele heuse atoombommen die de oppositie ter beschikking zouden staan.

Nummer 1: Geheel tegen de klank en de betekenis van de jarenlange propaganda van de regering in, heeft Hongarije netjes zijn asielzoekers opgevangen. Atoombom op de rechterflank. Maar dat wisten we al.

Nummer 2: Het onderzoek van EU corruptiewaakhond OLAF naar misstanden bij aanbestedingen gewonnen door het bedrijf Elios, toen eigendom van Orban’s schoonzoon Tiborcz István. Dit onderzoek begint na enkele dagen tot behoorlijke problemen te leiden voor de regering: Atoombom op de linkerflank.

Hoe zit dit? De anti-corruptie organisatie van de Europese Unie OLAF had al enige tijd een aantal deals van Tiborcz István’s voormalige bedrijf Elios, gesloten tussen 2011 en 2014, in het vizier.  Elios was actief in openbare aanbestedingen voor straatverlichting.  In elk van de 35 onderzochte aanbestedingen heeft OLAF onregelmatigheden aangetroffen, terwijl in de helft van de gevallen er zelfs sprake was van een terugkerend, systematisch patroon gericht op het maximaliseren van de winst onder valse voorwendselen. Door het hele land waren ze succesvol, onder andere in Hódmezővásárhely van toen nog burgemeester Lázár János (nu kabinetvoorzitter). De regering zelf weet niet hoe erop te reageren. Vandaar dat er problemen dreigen voor meerderen en het wil ook niet bepaald lukken de zaak op de gebruikelijke wijze af te schuiven op vorige (MSZP-) regeringen of op toenmalig zakenpartner Simicska Lajos.

Het rapport van OLAF was al eerder aan de Hongaarse regering toegestuurd maar deze maakt het niet openbaar. Brussel kan echter zelf ook beslissen tot nader onderzoek en zelfstandige stappen. OLAF kan ook adviseren van de door Brussel aan de Hongaarse staat toegekende steun tot 13 miljard forint terug te vorderen.

In het commentaar meent HVG wel nog even te moeten aantekenen dat het niet de oppositiepartijen, maar de pers was die dit verhaal aan het rollen heeft gebracht. Want de MSZP had het in ieder geval te druk met hun kieslijst en andere interne besognes. Terwijl dit schandaal nou net een lekker hapje had kunnen zijn waarbij alleen gewonnen had kunnen worden. Als cliffhanger hierbij dan alvast enkele duizenden lantaarnpalen – even goed zoeken maar er is er altijd wel eentje in de buurt – om onder de corrupte riem te steken.

 

Ps: Excuses voor de gemiste kans maar Ongersman houdt niet van atoombommen in actieve metaforen dus weigert deze een eigen leven te laten leiden. Straks pakken ze nog mijn laatste samenzweringstheorie uit de ijskast.

 

Ode aan de Koningin van Limerick en Ierland

Ik weet niet hoe het met u is, maar zelfdoding lijkt steeds meer voor te komen. Sinds het begin van dit blog hebben drie mensen die mij echt iets te zeggen hadden, zelfdoding begaan, of iets wat er erg veel op lijkt. Mensen die vóór alles aan het werk leken met grote vraagtekens. Mensen wiens leven één lange toppoging was.

Ik noem Joost Zwagerman en Wim Brands. En nu lijkt het er erg op dat Dolores O’Riordan erbij is gekomen.

Zoeken, onderzoeken, openen, afhouden. Zo lang dat ging. Om aangaande O’Riordan en The Cranberries een voor de hand liggend voorbeeld te geven: haar lied Zombie slaat ook helemaal de spijker op de Hongaarse kop.

Achteraf makkelijk praten. The Cranberries boden muziek die vrij was en toegankelijk maar tegelijkertijd hermetisch als het leven zelf. Dat zal vanalles met haar persoonlijkheid te maken hebben gehad. Ze lijkt te hebben geslingerd tussen zalige bliss en fnuikende blur. Tussen de vele folkse fun zit materiaal over demonen en liefde, om enkele verenigde uitersten te noemen.

O’Riordan leed aan bipolariteit. In 2014 kwam ze negatief in het nieuws toen het gerecht en de pers haar gedrag op een vliegveld uitmaten. Ze had een politieagent geschoffeerd en gezegd dat ze “Queen of Limerick” was. Maar goed dat u en ik niet beroemd zijn. Mensen gaan zichzelf te buiten. Helemaal als ze diepgaand reflecteren op die zelf. Denk aan de ergernis in het verkeer: opgelopen spanning moet je aarden. En dat wordt er niet makkelijker op als je beroemd en succesvol bent.

Onvrede met de wereld kan zich in diverse verschijnselen uiten, waarvan agressie en buitenproportioneel gedrag vaak voorkomen. Mij ligt driftig worden, bijvoorbeeld, beter dan agressief. Die twee zijn fundamenteel anders. Driftig worden heeft te maken met onvrede met de wereld in relatie tot jezelf. Agressie heeft eerder te maken met het willen beschadigen van zaken of personen buiten jezelf om jezelf in stand te houden.

Het staat buiten kijf dat in bovenstaande zin agressieve mensen minder vaak zelfdoding plegen.

Jammer.

 

Disclaimer
Het is bewezen dat aandacht geven aan zelfmoorden een multiplyer-effect kan hebben. Daarom is voorzichtigheid altijd geboden. Nu heeft Ongersman gelukkig niet zoveel lezers dat de redactie zich zorgen zou moeten gaan maken dat dit in de statistieken gaat opduiken. Misschien eerder het tegendeel. Hoe dan ook: elke nieuwe dag is er voor ieder één. Laat dat voorop staan.