Monthly Archives: March 2018

Verkiezingen 2018: Onder de loep – Ferenc Gyurcsány (DK)

ongersmanDe figuur Gyurcsány Ferenc houdt de gemoederen in politiek Hongarije al langer bezig dan goed voor hem kan zijn. We zien in allerlei uitlatingen langskomen dat zowel de LMP als de Jobbik de grootste weerstand voelen bij samenwerking (in wat voor vorm dan ook) met hem en zijn DK-partij, -in feite nog veel meer dan met de aloude MSZP. Wat zit daar toch achter? Tijd voor een kleine special.

Directe aanleiding voor deze post was dit artikel in de Magyar Nemzet. Strekking hier is dat Gy. F. een standbeeld verdient. Tenminste, ooit zal volgens de schrijver het establishment (wie dat precies is of zijn, moet nog blijken) er haast zeker wel eentje voor hem oprichten.

Ferenc Gyurcsány heeft al een lange staat van dienst. Hij was ministerpresident van twee – of eigenlijk twee halve – regeringen. Van 2004 toen hij halverwege de cyclus van Péter Medgyessy de MSZP-SZDSZ regering overnam en vervolgens van 2006 (in de herfst van dat jaar braken de rellen uit) tot halverwege de termijn in 2009 toen uiteindelijk een motie van wantrouwen hem de das om deed en Bajnai Gordon namens de regerende MSZP / SZDSZ de cyclus afmaakte. Im 2011 begon Gyurcsány zijn eigen partij, DK, waarmee hij er altijd wel in slaagde om in ieder geval zichzelf in het parlement te krijgen.

Hierboven, in een tijd toen een sinaasappel nog een sinaasappel was (1989), noemde Viktor Orbán Gyurcsány nog (of al?) de enige politieke concurrent die iets te betekenen had. Wat een compliment van Orbán betekenen moet en wat voor soort band dat zou scheppen gaat ongersman natuurlijk ver boven de pet. Genoeg is het te noteren dat het met zo’n lange gemeenschappelijke geschiedenis nooit echt pluis kan zijn tussen die twee. Denk aan Kain en Abel, of Puma en Adidas.

Maar wat maakt Gyurcsány nu zo’n succesvol politicus (wat succesvol precies is, moet nog blijken)? Ten eerste is Gyurcsány erg goed met oude dametjes. Hij is de ongekroonde koning der schoonzonen. Mensen die niet beter kijken en luisteren, vallen voor zijn danspasjes en zijn honingzoete toespraken. Hoewel het, opnieuw volgens MNO, al vanaf 2002 de verdienste van Gyurcsány was om de MSZP, bij gebrek aan externe tegenkrachten, van binnenuit aan diggelen te slaan (waarin hij uiteindelijk met de Öszödi-klap-op-de-toespraak-vuurpijl grandioos is geslaagd).

Je zou hem bijna tragikomisch gaan vinden – als hij niet zo glad was als een rat en vrijwel net zo vasthoudend. Als zakenman niet minder dan als politicus. Als ex-leider van de KISZ, zat hij zo dicht bij de privatisering van het nationaal vermogen dat zijn bedje gespreid was. Waarom gaat hij dan niet gewoon golfen?

Hoge bomen vangen veel wind. Zo kwam hij onder vuur te liggen in de nasleep van de onderzoeken naar het management van de MAL Zrt, een belangrijke aluminiumfabrikant en verantwoordelijk voor de “Vörösiszap” -rode-moddercatastrofe met het opvangbekken in de Bakony, in 2010. Verklaringen van de eigenaren van MAL leidden tot verhalen over de enorme winsten die Gyurcsány gemaakt zou hebben met zijn transacties in vergelijkbare fabrieken.

Een ander geruchtmakende zaak speelde rond het Velence-meer en de zogenaamde percelenuitruil (zie het kaartje en je snapt het meteen: de staat had grond nodig voor de aanleg van de M4 ergens op de poesta en Gyurcsány en bepaalde vriendjes hadden hun zinnen gezet op de lap staatsgrond in Sukoró aan het Velence-meer om daar een hotel en casino te plaatsen. Of dat niet even tegen elkaar kon worden weggestreept?) In 2009 werd dit plan door Bajnai Gordon en later onder de tweede regering Orbán helemaal stopgezet maar het duurde nog vrij lang voordat er mensen in de gevangenis terechtkwamen. Maar niet Gyurcsány zelf – ook al zijn, naar eigen zeggen en met een pathos dat weer doet denken aan de Öszödi speech – die mensen in zijn plaats de gevangenis in gegaan. Omdat ze geen valse getuigenis hebben afgelegd (tegen Gyurcsány). Gyurcsány blijft verder vinden dat zijn regering toendertijd juist heeft gehandeld.

Het lijken een beetje oude koeien – zeker in dit internet tijdperk is er vrijwel niets meer te vinden hierover – maar misschien wel juist daarom: hoe kan het dat deze man, die zo makkelijk met financiele of strafrechtelijke middelen helemaal uitgegumd zou kunnen worden (om over politieke middelen maar niet te beginnen), die zo intens gehaat en veracht wordt door een groot deel van de Hongaren, dat die man nog steeds op kan treden als ‘uitdager’ van het regime van Orbán?

Zelfs al mocht hij geen te bewijzen dubbele, door Fidesz ingelepelde agenda hebben, dan nog valt het moeilijk te ontkennen dat er iets heel vreemds met hem aan de hand moet zijn. Nu is zijn nieuwste wapenfeit dat hij de zoveelste haatcampagne (volgens index.hu) begonnen is, ditmaal tegen de buitengrenzelijke Hongaren die stemrecht hebben en massaal op Fidesz zullen gaan stemmen. Met een verslag ter plaatse van het caliber ‘Lázár János in Wenen’, zo is te zien op Facebook.

Natuurlijk is hij niet de enige met problemen in deze voor de oppositie verwarrende tijden. De Jobbik laat bijvoorbeeld doorschemeren dat Hódmezővásárhely hoogstwaarschijnlijk een one-night-stand was. In die zin dat Jobbik niet blij is dat de kersverse burgemeester van Hódmezővásárhely nu te pas en te onpas – ook in Veszprém – op camgagne is om de zaak van de (linkse) coalitie te bespoedigen. Jobbik wil in Veszprém namelijk zelf aan de bak. Dus die burgermeester kan – in ietwat bedektere termen, dan – beter oprotten naar huis.

Maar de Jobbik heeft altijd al gezegd dat ze voorzichtig zijn en geen innige samenwerking aan zullen gaan. Gyurcsány daarentegen, zwabbert als een dronken torretje door medialandschap en infecteert zijn en andere zwevende kiezers zonder dat hij zich weet te gedragen.

En dat in de wetenschap dat de historische pendant van “verdeel en heers”, nog steeds is: “één voor één, alles voor niets”.

Hongaarse verkiezingen 2018: five minutes of fame

Vooralsnog worden in de rechtstaat Hongarije de democratische beginselen gewaarborgd door, onder één of twee andere, de wettelijk geregelde, vierjaarlijkse 5 minuten nationale aandacht die de staatstelevisie verplicht is aan alle verkiesbare politieke partijen te besteden.

De partijen die hun paar minuten al hebben kregen, hebben die vooral besteed aan het geven van kritiek op de topzware bias van de staatstelevisie. Duidelijk werd dat ze of nog nooit, of voor het laatst twee jaar geleden (Jobbik) of vier jaar geleden (Együtt) in de studio’s te vinden zijn geweest. Tenslotte hebben ze ook kostbare tijd besteed om die mensen in het land aan te spreken, die verstopt gaan achter de Fidesz fake-nieuws fabrieken.

Együtt (Juhász Péter)

Momentum

Jobbik

De klucht die politiek Hongarije heet, kan echter niet beter en serieuzer worden neergezet dan middels de bijdrage van de Kétfarkú kutyápárt (ook zonder vertaling wel duidelijk).

Hajra!

 

Hungarikum 15 maart: Gyúri bácsi (Soros) + ENSZ (UN) go home!

ongersman.nl Behalve het één en ander aan vuurwerk van Orbán is de oogst op 15 maart tamelijk karig: de campagne lag al enige dagen wat op zijn gat en grote verrassingen bracht de nationale feestdag ook al niet. Er gebeurt feitelijk zo verdacht weinig, dat ongersman niet anders kan dan concluderen dat de lucht inmiddels meer dan zwanger is (en niet alleen van sneeuw). Maar van wie dan wel en wanneer breken de vliezen?

Natuurlijk was er de afgelopen tijd wel het één en ander langsgekomen waaruit blijkt dat Fidesz zich een beetje bezorgd maakt – maar bezorgd zijn, dat is nog niet hetzelfde als ongerust:

1) Hoge opkomst: In het algemeen geldt dat (potentiele) conflicten kort worden gehouden, de discipline strak, er niet meer overbodig wordt geprovoceerd en Fidesz functionarissen zelden of nooit aan debatten meedoen.

2) Rechts te worden ingehaald: Zie de (bijna helaas) door youtube verwijderde pogingen van salonracist Lázár János in Wenen, die daar met gevaar voor eigen leven een report wist te maken over de no-go zones in de door migranten overspoelde zusterstad.

3) Corruptie: Het OLAF-onderzoek naar ELIOS speelt nog steeds en wat er naar buiten komt voorspelt op de lange termijn niet veel goeds; Kosa János – ex burgemeester van Debrecen – raakt verwikkeld in een dermate bizar financieel drama, dat zelfs de oppositie moeite heeft zich hier een adequate (vernietigende) voorstelling van te maken.

Gevolgen: Ook in dit soort geval wordt er wat voorzichtiger gemanoevreerd dan anders, Kósa heeft niet in Debrecen gesproken op 15 maart en vanwege de vooralsnog strikt geregelde orkestratie van programma’s en nieuwsvoorziening krijgt de commotie en ophef over corruptiezaken dan ook nauwelijks mogelijkheden om Fidesz schade te berokkenen.

4) Al te innige vormen van samenwerking. Dat blijft een heikel punt – ook voor hen die de regering wensen te wisselen. Die samenwerking ontbreekt vooral, hoewel vandaag – 15 maart – DK-leider Gyúrcsány en op zijn manier eigenlijk ook Vóna Gábor van de Jobbik wel weer hebben opgeroepen tot het vormen van één blok.

Dat intussen de MSZP – met Karácsony Gergély van PM aan het (gezamenlijke) roer, een alliantie heeft met DK mag geen schokkend nieuws heten. Zij hebben de 106 districten verdeeld in 46 en 60 districten waar één van beide terugtreedt om de ander meer kans te geven.

Saillante details volgens 444.hu: top MSZP’ers hebben meteen na Hódmezővásárhely al sms’jes van Fidesz-functionarissen ontvangen, met daarin het uitdrukkelijke dreigement geen samenwerking met Jobbik aan te gaan. Dus dat is waar ze echt bang voor zijn op het Fidesz hoofdkwartier. Want voor Fidesz is het meedoen van MSZP als zondebok van levensbelang – u weet wel: vrijwel alle kritiek op bijvoorbeeld de toestanden in ziekenhuizen, scholen en dergelijke wordt nog steeds afgedaan door te stellen dat de MSZP-regeringen het onderwijs en de zorg om zeep hebben geholpen. De vorige voorzitter van de MSZP, Botka László uit Szeged, was veel te vrijpostig en oprecht van plan om in het geweer te komen tegen Fidesz en ook tegen Gyurcsány en de oude klieken. Hij werd dan ook  weggewerkt door de minikoninkjes die Fidesz erop na houdt binnen de MSZP. Door de afhankelijkheid van deze MSZP’ers is het hele blok makkelijk te manipuleren, oa. met geld, gunsten en door te dreigen met strafvervolging als ze zich niet netjes houden aan de afspraken. Ferenc Gyurcsány, ocharme, wordt zelfs uitdrukkelijk uitgenodigd om mee te doen, want die kan zo fijn worden gedemoniseerd.

Zo blijft samenwerking voor de partijen in de wijdere kring – LMP, Momentum, Jobbik – in essentie een moeilijk punt, want alle kanten manipuleren en worden gemanipuleerd. Te vroeg of te laat komen met bepaalde stappen kan tactisch verkeerd uitpakken en dan gaat het niet om de overwinning van het gezond verstand maar om een bloedlink spelletje blufpoker waarbij het op orde hebben van je strategie het verschil zal maken tussen slagen en een parlementszetel en/of regeren, of falen en mogelijk de gevangenis.

Gelukkig kon Orbán het niet nalaten om in zijn toespraak de tegenstellingen uiteindelijk toch weer op de spits te drijven, door, onder andere, iedereen die geen Fidesz is, een agent van Soros te noemen. Met daarbij het dreigement dat Fidesz na de verkiezingen genoegdoening zal zoeken, – tegenmaatregelen dus, die we ergens tussen compensatie en wraak dienen te plaatsen:

“Erkölcsi, politikai és jogi elégtételt is fogunk venni a választások után!”

Wat een leider!

ongersman.nl
Kétfarkú kutyapárt Vredesmars

 

 

Scoop: nieuw of onbekend fenomeen (geen nepnieuws)

ongersman
Red Hot Chili Peppers: nog wel …

Leuk he, die Oscars? Prachtige mensen, zwaar verschanst op de top van de ijsberg die onherroepelijk kopje onder zit te gaan en ondertussen maar geloven dat de wereld gered gaat worden.

Maar dat terzijde. Dit was natuurlijk slechts de inleiding, bedoeld om de lezer op diens gemak en zo te stellen.

Nu gaan we onherroepelijk DOORTREKKEN!

Ongersman gelooft namelijk dat dit het goede moment is om een bijdrage te leveren aan de landelijke discussie over nepnieuws EN om onze nieuwste scoop te onthullen.

Jaja, en wat voor een echte scoop! Als eerste op internet! En ik zeg we, want alleen dankzij de onaflatende steun en toeverlating van U, ó lezer, heeft het tot hier kunnen gaan komen!

Dus: als aller-, allereerste hebben we iets met iets anders in verband gebracht. Nog nooit eerder heeft iemand dat, wat wij hebben gezien, – op het internet, dus – eerder gezien. Je kan bijna zeggen dat we op het punt staan het überalgoritme te gaan foppen! We zitten nog maar op zo’n stukje van de CPU van de Matrix!

TEASER-Time: Google tast in-het-duister! Nog wel!

Neem blauwe knoflook. Je denkt dat dat niet kan. Dat het niet bestaat. Dat het niet is. Maar dan ga je zoeken en wat blijkt: je zit er grandioos naast. Niet alleen in het Nederlands tig treffers en zelfs plaatjes, maar al helemaal in het Engels.

Maar dat is nu echt anders!

Wat, namelijk, is het verband tussen “Apache Rose Peacock” en “The Gaze of the Gorgon”?

Nog immer zwijgt Google in ALLE talen (afgezien van drie nietszeggende pinterest tatoeagesplaatjespagina’s, dan).

Behoud: de Red Hot Chili Peppers met Apache Rose Peacock, 1991 / Blood Sugar Sex Magic:

Lunatics on pogo sticks
Another southern fried freak on a crucifix
Hicks don’t mix with politics
People on the street just kickin’ to the licks

En hier het gedicht The Gaze of the Gorgon, Tony Harrison, 1992:

with Gorgonisms that impose
fixities on all that flows
with Führer fix and crucifix
and Freedom-freezing politics

Gotcha! Niets teveel gezegd, wel? Ongehoord!

INTERNET, dat zogenaamde collectieve bewustzijn van ons, heeft hier al die tijd in zijn geheel GEEN WEET VAN gehad! Dit staat, in onze huidige informatiesamenleving, bijna gelijk aan een misdaad tegen de mensheid. Dat moet anders worden! Dat gaat veranderen!

Dat IS nu anders!

Link het voort! Link het voort!

Ongersman is ten alle tijden beschikbaar voor vragen van de pers en andere fans (behalve de neefjes uit Rijssen).