Tag Archives: Hek

Regressie is niet altijd economisch

De campagne tegen de immigranten neemt een nieuwe wending met de inzet van twee ‘gerenommeerde’ veiligheidsexperts.

Eerst de klassieke copy-paste van Nógrádi – waar ken ik die toch van – György, veiligheidsexpert.

In Europa dachten de leiders dat ISIS-strijders de oversteek van Turkije naar Griekenland nu niet meer zouden kunnen maken, maar wat blijkt: dat kunnen ze wel! En nu zijn ze ondergedoken en onmogelijk te achterhalen.

Híradó (het staatsjournaal) en daarna natuurlijk de hijgerige portals als magyarido.hu, maken er op voortvarende wijze patat van: Nógrádi György heeft (met zeggen en schrijven bovenstaand citaat) namelijk volgens hun gezegd dat de opstanden in Kiskunhalas doorgestoken kaart zijn. Er was namelijk een woordvoerder opgestaan, die eerst een petitie en vervolgens een schandalige, gastheerbeledigende geste maakte door zijn makkers op te roepen te scanderen dat ze naar Boedapest wilden. Dat wordt verteld door een sergeant van de politie ter plekke. En de nieuwslezer, die plakt het fijn aan elkaar. Ze zegt nog net niet: “ISIS wil naar Boedapest!” maar het scheelt niet veel. Leest u in bovenstaand citaat ergens ‘Kiskunhalas’? Ik ook niet. En dat allemaal terwijl deze ‘csusztatás’ ofte wel dit ‘creatief citeren’ waarschijnlijk geheel overbodig was (of zelfs alleen mij nog maar stoort?): Nógrádi kennende was hij vast niet te beroerd geweest om direct in de camera te zeggen wat men horen wilde, zonder copy-paste.

De vloer is voor nummer twee! Kende u deze ook al? Földi László, een voormalig geheime dienst figurijn die ooit floreerde in het tweeduister vlak voor en na 1989, na een prachtnummertje reuzenslalom gepromoveerd tot veiligheidsadviseur van de Fidesz, stelt op staats-tv (citaat vanaf 8.08 min), dat:

Ik hoop dat ze Kiskunhalas tot krijgsgevangenkamp bestempelen.

Oorlog? Wat? Hoe? Waar? De asielzoekers die daar zitten en die afgelopen week in opstand zijn gekomen – ze wilden naar Boedapest maar dat mocht niet – zijn doorgestoken kaart, vijanden van Hongarije en ze houden zich ook al niet aan de regels (van de gastvrijheid?) Dus ja, dan kunnen we er maar het beste een krijgsgevangenkamp van maken.

Vluchteling = terrorist (die hadden we vorige keer al afgeleid)

Terrorisme = oorlog

Oorlog => gevangenen

Vluchteling = krijgsgevangene

Asielzoekerscentrum = krijgsgevangenenkamp


Ondertussen doet Gyúrcsány opnieuw een poging om de omineuze ‘rede van (Balaton-)öszöd te verklaren. Wat hij daarmee wil bereiken, is mij niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk in het gat springen, dat Schiffer en de MSZP in de ogen van kritische kiezers zullen hebben laten vallen?

De affaire, uit 2006 alweer, leidde tot massale (of in ieder geval heftige) protesten, het verlies van de gemeenteraadsverkiezingen in de herfst van 2006 en uiteindelijk tot zijn val als leider van de MSZP. Een clandestiene opname van de toespraak, gehouden in besloten groep, werd via nog immer onduidelijke wegen in de openbaarheid gebracht, waarna voor het boze publiek met name dit stukje van de speech van belang werd:

Er is weinig keus. Weinig keus, omdat we het verneukt hebben. Niet een beetje, maar heel erg. In Europa is er geen ander land dat er zo’n zooitje van gemaakt heeft, als wij. We kunnen het uitleggen. Het is duidelijk dat we hebben zitten liegen, de afgelopen anderhalf, twee jaar. Het was zo zeker als een klontje, dat wat we zeiden, niet waar was.

(vanaf 4.10 min)

Uitgeschreven is het tweede deel van de speech in het Engels op wikipedia te vinden.


Maar dan.

Doet u mij een plezier en kijkt u even naar de volgende checklist, en probeer aan te geven in hoeverre de stellingen opgaan voor Hongarije onder Gyúrcsány, en Hongarije onder Orbán:

1- Group members lose their individuality;

2- The group rallies blindly around the leader;

3- The leadership ruins “basic trust” within the family and creates a new kind of family hierarchy and morality that interferes with roles within the family (especially women’s roles), with normal childhood development, and with the adolescent passage;

4- The group becomes divided into “good” segments—those who obediently follow the leader—and “bad”—those perceived to oppose the leader;

5- The group creates a sharp “us” and “them” division between itself and “enemy” groups;

6- The group’s shared morality or belief system becomes increasingly absolutist and punitive toward those perceived to be in conflict with it;

7- The group uses extensive introjective and projective mechanisms and may experience accompanying massive mood swings from shared depressive feelings to collective paranoid expectations;

8- The group feels “entitled” to do anything to maintain its identity;

9- Group members experience increased magical thinking and reality-blurring;

10- The group experiences new cultural phenomena or adopts modified versions of traditional societal customs;

11- The group’s chosen traumas and glories are reactivated, resulting in a time collapse;

12- The leadership creates a break in the historical continuity of the group and fills the gap with elements such as “new” nationalism, ethnic sentiments, religious fundamentalism or ideology, accompanying “new” morality, and sometimes a “new” history of the group purged of unwanted elements;

13- Group members begin to experience the group’s shared symbols as “protosymbols,”

14- shared images depict enemy groups with symbols or protosymbols associated with bodily waste, demons, or subhuman traits,

15- the group experiences geographical or legal boundaries as a “second skin,”

16- the group focuses on minor differences between itself and enemy groups,

17- group members become overly concerned with the notion of  “blood” and an associated homogeneous or purified existence,

18- the group engages in behaviors symbolizing purification,

19- group taste has difficulty differentiating what is beautiful from what is ugly,

20- the group turns its physical environment into a gray-brown, amorphous (symbolically fecal) structure.

Als u het met me eens bent, dat Orbán hoger scoort dan Gyúrcsány, dan volgen we samen de gedachtengang van Vamik Volkan, de politieke psycholoog, die stelt dat volkeren net als individuen regressieve episodes kunnen ondergaan, die langer en intenser kunnen zijn naarmate hun leider sterker is en die regressie wenst te bevorderen.

Zelfs Lázár wordt liever door de hond gebeten, dan door de kat …

 

Soros, Horthy, Putyin, Orbán: kwartet!

temetoZe flirten met Moskou, flirten met Horthy, met het Vaticaan (als het zo uitkomt). Ze flirten met alles, vooral, waaruit maar blijken zal dat ze anders zijn. Nostalgie is daarbij slechts een ingredient, nooit het doel.

Wat is juist en wat is veilig om hier te denken? Het politieke geborrel en geknetter in de Fidesz ketels lijkt vaak niet meer te betekenen dan het geexperimenteer van een eclectische klasje adhd’ers zonder toezicht. De regering lijkt ondanks alles wel een zakenkabinet dat met kunst en vliegwerk de Hongaarse boot zo lang mogelijk drijvende dient te houden (totdat onmiskenbaar het moment aangebroken is dat de bodem er werkelijk uitvalt en de bemanning vluchtelingenstatus op de Kaayman-eilanden kan gaan aanvragen). Zo doen de sprinkhanen dat immers al eeuwen!

Toch verdient – al is het alleen maar omdat we onzelf serieus nemen – een gedegener beschouwing de aandacht. In de eerste plaats vanwege de vraag wat erna zou kunnen komen. In de tweede plaats omdat erop gelet moet worden of de toegebrachte schade niet onherstelbaar is.

George Soros hoeven we daarbij niet sympathiek te vinden. Zijn speculaties tegen het Engelse Pound – tegen de Engelse Nationale Bank; tegen de Engelse burgers – stonden in 1992 aan de wieg van zijn enorme fortuin. Dergelijke acties kunnen moeilijk uitgelegd worden als gebaar van naastenliefde. Ook al lijkt hij als filantroop het beste voor te hebben met onderdrukte volkeren, zijn geld verdient hij ontegenzeggelijk net zo hard weer terug door op het hoogste niveau mee te plassen in het hoge gras van het hyperkapitalisme.

In Hongarije is Soros oa verantwoordelijk voor de Central European University en andere programma’s van de Open Society Foundation. Dat voor veel Hongaren, die deze verdwaalde appel eigenlijk alleen van zijn filantropische escapades zullen kennen, de naam Soros op één lijn staat met die van de duivel, mag dan ook een wondertje van social engineering heten.

Desalniettemin heeft Soros met regelmaat iets in de Hongaarse melk te brokkelen. Waarom men daar zo gevoelig voor is, is weer een mooie psychologische invuloefening: ‘slim oompje verlaat ons, heeft vervolgens succes en ook nog kritiek op ons’, denk ik dat het is. Zoals hij fervent anti-republikeins stelling neemt in de VS, is hij behoorlijk anti-Putyin en ook zeer kritisch op de Fidesz in Europese aangelegenheden.

Een interview met hem – in de Engelse versie – is te vinden in New York Post review of Books. Hongaars staat hier. Interessant zijn de accentverschillen – de Hongaren focussen op het verwijderen van Orbán (wat moeilijk is), de Amerikanen op de toekomst van de EU (on the verge of collapse). De mooiste uitspraak in het interview vind ik persoonlijk: “Hij is niet zo intelligent als Orbán”, over de Poolse Jaroslaw Kaczynski. Daarmee laat Soros toch even zien dat zijn hart nog altijd op de goede plek zit!

Maar goed. In het kort: Soros krijgt de eer volgens de regering mede achter de grote aantallen vluchtelingen te zitten. Dat lijkt me zelfs voor Soros een tamelijk kranige prestatie – als ik iemand aan zou moeten wijzen, dan zijn dat de Russen, maar dit terzijde. Het gaat er maar om dat volgens de Hongaarse regering Soros niet mag brokkelen. Niet in hun melk, welteverstaan.

De Open Society heeft evenwel enige tijd geleden al een 6-puntenprogramma opgesteld, dat, niet verwonderlijk, botst met dat van de regering. Details wil ik even niet op in gaan, alleen dat het niet is toegestaan deel te nemen aan het debat dat alleen de regering mag voeren. Een debat gevoerd in jubelstemming met als leitmotif dat Hongarije fantastisch bezig is. Wanneer zegt iemand toch eens tegen die lui, dat – zoals bij ons in huis behalve de hond iedereen kan zien – er logischerwijs toch echt het één en ander niet aan spoort?

Hongarije klopt zich al op de borst alsof zij de crisis hebben opgelost. Maar wat Hongarije heeft gedaan – het hek – kan toch alleen maar werken omdat de anderen dat niet hebben gedaan? Het is toch geen oplossing? Het was een signaal, OK. Het was een relatief instrument, OK. Maar het is geen oplossing. Kan het niet zijn. Als van Spanje via Italie tot en met Griekenland iedereen hekken gaat plaatsen, dan komen vanaf volgende week maandag toch die stromen met mensen ook weer Hongarije binnen? DOOR dat mooie hek? Weg van de minste weerstand? Basic natuurkunde, zelfs met adhd!

Brussel kan de problemen niet oplossen en Hongarije in haar eentje al helemaal niet. Orbán ook (net) niet, geloof me! Weglopen van onderhandelingstafels, bluffen, dwepen met je ‘inzichten’ in achterafzaaltjes in Beijeren, felicitaties in ontvangst nemen omdat je anderen met gemeenschappelijke (ook jouw) problemen opscheept en dan ook nog dreinen dat je wel de financiele middelen wilt voor dingen die je niet levert, – dat is toch te pijnlijk voor woorden?

Als het zo gaat – en met Polen op de bolderkar erbij lijkt het al ras verder in die richting te gaan – dan is het moment aangebroken dat Orbán werkelijk kan gaan omkijken naar nieuwe vrienden.

En in Szigetvár wordt een minaret gebouwd.

Wat willen ze nou eigenlijk?

 

Op de thee bij de woordvoerder – een reportage

Terrorhaz_smallHet dubbeldikke kerstnummer van Elsevier heeft zowaar iets over Hongarije! Beter zelfs: iets over heel Midden Europa! En het nieuwe onafhankelijkheidsdenken aldaar.

Daar verkneukelen we ons natuurlijk op, hier bij Ongersman. Ik bedoel, wij zijn ook maar doorsnee staatsburgers met beperkte middelen en horizon; geen haar op ons hoofd die erover denkt om deze uitgestoken hand, deze vast kloeke analyse van een dergelijk gerenommeerd instituut van het vrije woord onopgemerkt aan ons voorbij te laten gaan! Mogelijk blijkt Elsevier de sextant die ons – al of niet over Brussel – naar huis weten te loodsen?

Mwah. Wat voor politieke agenda het tijdschrift Elsevier tegenwoordig ook heeft, het heeft in ieder geval geen wortels meer in het aloude ‘hoor en wederhoor’.
Het stuk opent met Hongarije, om precies te zijn met een halfslappe inleiding waarin György Konrád ook even langs komt zwenken en een uitgever mag vertellen dat Boedapest veilig is voor joden en dat hij echt niet meer weg wil, zelfs niet met zijn twee kinderen! Fantastisch nieuws!
Dan landt de reporter in het parlementsgebouw en regel één van de journalistiek blijft aan zijn laars gelapt voor de deur staan: laat je als pers nooit overdonderen door opdringerige architectuur, pluche tapijt en meubelair of de goedige bruine ogen van de woordvoerder.
Ik vermoed dat vooral dat laatste is misgegaan. In vier paragrafen raakt het onderscheid tussen citaat en vulling (achtergrond, feitenrelaas) al snel zoek.

“De nieuwe machthebbers bleken bovendien net zo corrupt als de communistische leiders van wie hun ouders de waterdragers waren. In 2010 greep Fidesz haar kans. De economische crisis had toegeslagen en 500.000 Hongaren verlieten het land. De socialisten gaven zelfs toe te hebben gelogen. Het was tijd voor een echte Hongaarse oplosssing.
Orbán bood die met Fidesz. Hij hamerde het erin: Hongarije is altijd onrecht aangedaan. Met Westerse politiek ideeen als liberalisme en socialisme zijn we niets opgeschoten. Nu is het tijd om zelf de koers te bepalen. Het leidde tot een overwinning en in 2014 kreeg hij zelfs de absolute meerderheid. Sindsdien is de steun voor hem alleen maar gegroeid.”

Als hij maar af en toe (on cue, dus) grijnst of met understatement reageert, dan sluit het verhaaltje van Zoltán Kóvács naadloos aan bij de vroegrijpe pennevrucht van Jelte Wiersma: Turken, slachtofferrol, corruptie, 5 miljoen buitendijkse Hongaren, Fidesz dat haar kans grijpt (de term ‘De Boys van Fidesz’ valt, – waar komt die vandaan?) Fidesz van het platteland, wars van multiculturaliteit ‘Wij zijn niet gewend aan zwarte mensen’ (Kóvács) en ook: ‘Wij zien de realiteit onder ogen en handelen daarnaar’ (Kóvács). Dachten westerlingen dat een land als Hongarije hun ideeen zou overnemen, inmiddels nemen westerlingen Hongaarse politieke ideeen over (Jelte Wiersma) tot en met de uitsmijter van Kóvács – met wederzijdse instemming: ‘Politiek ontwikkelt zich altijd’.

Het zou te flauw worden om de ‘foutjes en fouten’ eruit te gaan zitten vissen; dat is het werk van de redactie van Elsevier, vind ik. Groter probleem zijn de schijnbaar typische Hongaarse verschuivingen waarvoor je zo te zien toch wel een neus moet hebben (waarna je ze vanaf dat moment dan ook overal ruikt):
– Zo was de overwinning van Fidesz in 2014 geen verbetering van het resultaat van 2010;
– Zo worden de 500.000 Hongaren die naar het buitenland trokken ook en nog wel meer, waarschijnlijk, gebruikt om het falen van Fidesz aan te kaarten (vanaf 2010, dus);
– Zo is de populariteit van Fidesz op zijn zachtst gezegd sindsdien niet stijgende;
en natuurlijk, mijn favoriet:
– Zo is het te pas en te onpas van stal halen van het gelieg van de socialisten – heb er op zich geen moeite mee, daar niet van, maar dan moet het wel wat toevoegen – ongeveer net zo steekhoudend als beweren dat de ‘Boysz van Fidesz’ familie heeft gehad in de Pijlenkruizers, om maar een zijstraat te noemen.

Maar goed, discussie dus NIET gesloten,

Plofkipklub neemt Hongarije op de korrel

Grote TrapDe maat is vol, als het aan de ‘plofkipklub’ ligt. Het informele samenwerkingsverband van de allergroenste fracties in het Europese Parlement wil dat Hongarije zo snel mogelijk door de Commissie op de rode loper wordt geroepen.

Hoewel ze het over de exacte strekking van hun initiatief nog niet helemaal eens zijn, zeggen de  betrokken partijen in een korte gezamenlijke verklaring dat ze ‘een diepe verontwaardiging delen als we aan het hek denken dat Hongarije deze zomer aan de zuidgrens van het land heeft neergezet’.

De gewraakte afscheiding is inmiddels ellenlang en veel te hoog. Hongarije (en de EU) wordt erdoor van de Balkan gescheiden, wat volgens de Hongaarse regering het meest treffende antwoord is op de grote aantallen vluchtelingen die door Europa trekken.

In Brussel wordt daar anders over gedacht. Dirk Stapaf (Regenboogfractie) wijst erop dat het hek – met vlijmscherpe mesjes erin verwerkt – groot en onherstelbaar gevaar oplevert voor de vluchtelingen.

“Ze lopen enorme risico’s, dat moge duidelijk zijn. Het gaat hier om vluchtelingen die in hun eigen land vaak al onderdrukt werden. Nu kunnen ze eindelijk hun vleugels uitslaan en dan lopen ze toch nog het gevaar hun edele delen te bezeren.”

Mien Zullewes (Ark Verbond) noemt de ecologische obstructie als grootste struikelblok. Zich beroepend op studies van de Open Volksuniversiteit van Oranje illustreert ze haar bezwaren als volgt.

“Fabelachtig mooie dieren als de jakhals en de grondeekhoorn waren net bezig Europa te ontdekken, iets wat ze nu wel kunnen vergeten. Nou ja, de grondeekhoorn heeft nog een kansje maar de jakhals krijgt het natuurlijk reuze moeilijk met zo’n hek. Er stonden al pilotprojecten op de rol waarin jakhalzen leren hoe ze de tunnels van de grondeekhoorns moeten gebruiken maar erg hoopgevend is het nog niet. In de eerste plaats de maat, he? Daarnaast hebben de dieren niet bepaald een vriendschappelijke relatie! Ook daar wordt al aan gewerkt maar dat is duidelijk een zaak van wat langere adem. Wat wil je ook na 40 jaar socialisme?”

Oudgediende Frits van de Blauwe Aarde kan zich alleen maar bij zijn collega’s aansluiten.

“Kijk, vroeger wilden we alles klein houden. Nu zien we meer en meer de verbanden tussen dingen die we zonder internet nooit hadden geweten, laat staan begrepen. Het dambord, bijvoorbeeld. Dat gaat weer naar het zuiden toe. Komt het misschien ook wel vandaan, weet jij veel? Maar dan stuit je bijna onmiddelijk op zwart-wit denken – haha, sorry maar visualiseren is mijn grote kracht, zegt mijn digitale verandermanager. Mensen vergeten dat het hier niet gaat om gaas maar om van die enge scheermesjes. Kan zo’n dambordje daar wel doorheen zonder te worden gekortgewiekt, dat zou ik willen weten!”

Voorzitter Pien Bontekoe van Blok Biokip, tenslotte, heeft niet gereageerd op de actie. Ze zal binnenkort worden geroyeerd, nu niet lang geleden bekend werd dat haar achterban in Hongarije in korte tijd helemaal is verdwenen. Waarnemend voorzitter Vossen – zelf op studiereis naar het gebied – gaf in een schriftelijke verklaring aan de problemen te wijten aan onregelmatigheden en ongeregeldheden tijdens de vrije uitloop.

Wat de fracties precies met hun initiatief beogen is onduidelijk. Ongevraagd legde mevrouw Zullewes haar motieven alvast op de behandelingstafel. “Dat we blijven praten, he? Dat heb ik altijd het liefste: blijven praten! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen!”

De heer Stapaf sloot zich daar in zekere zin bij aan toen hij aangaf dat “contacten leggen en onderhouden” altijd de kern heeft gevormd van het beleid dat hij met de regenboogfractie wil uitstralen. “Mijn stille hoop is dat Hongarije en mijn andere nieuwe lidstaten langzaam groeien in het besef dat Europa een hele oude traditie heeft op dit punt. Ze zijn daar vaak nog niet zo ver. Als eenmansfractie ben je altijd op zoek naar congruente vormen van bestuur en controle. Gaat dat niet vanzelf, dan mag je hier en daar best een beetje dwang toepassen. Tenminste, dat vind ik wel fijn, … eh, fijn, eh … werken! Ja! In Brussel leer je snel genoeg dat je gaatjes moet zoeken waar die geboden worden. En als ze later besluiten de rollen eens helemaal om te gooien, dan kan dat ook best. Maar ik wil wel graag aan het roer blijven. Ik bedoel, als je al zo lang in Brussel zit, dan heb je natuurlijk wel wat in de melk te brokkelen. Van verrassingen houd ik niet zo. Tenminste, niet voordat je elkaar wat beter hebt leren kennen. U ziet wel dat ik het er warm van begin te krijgen!”

Voor Frits staan er tenslotte ook belangrijke dingen op het spel. Zo hoopt hij dat Hongarije uit de Euro-zone verdwijnt. “Ik heb nog een pot met oude drachmes, gevonden in de schuur. Natuurlijk hoop je als Nederlander dat je er zelf ook beter van wordt. Ik bedoel, daarom zitten we toch ook in Brussel, nietwaar? Dit is de 21ste eeuw, man! Toch?”