Tag Archives: internet

KHf extra: Onverwachte draai aan retoriek grote leider (1)

haaiOm te beginnen is er het laatste boek van Umberto Eco, Numero Zero. Een loser-journalist laat daarin zijn talenten los op een (fictieve) dagbladformule waarbij projecties uit de onderbuik, via insinuaties en verdraaiingen, achterklap en roddelpraat tot journalistiek worden verheven. Hierbij komen vanzelfsprekend allerlei methodes aan bod, van geavanceerde technieken voor associatieve, manipulatieve nieuwspresentatie tot en met het optimaal uitspinnen van dubbele ontkenningen van uitspraken die om te beginnen al in de mond waren gelegd (of zelfs geheel verzonnen).

In de praktijk niets nieuws, natuurlijk. Zowel in Nederland als in Hongarije stralen krantenkoppen van links naar rechts vooringenomenheid uit. Verhogen we de inzet: de inhoud van het nieuws is één ding waarover te steggelen valt. De toon van het nieuws is weer een heel ander geval.

Kétfarku kútyapárt piro3
Foto: Kétfarkú Kutya Párt

De Kétfarku Kutyapárt, een onnavolgbare satirische klub (nu ook al partij – voor een staaltje van hun kunnen klik op de foto hiernaast) heeft vorig jaar zomer een alternatieve editie (link is een pdf document) van Magyar Hirlap uitgebracht. Een ‘goed nieuws’ editie. Welke coulisse (goed nieuws voor wie?) er nu precies verschoven is, is niet helemaal duidelijk: sommige fictieve artikelen komen over met een heftigheid die de Magyar Hirlap gewoon is maar verkondigen precies de feiten-versie die de Hirlap niet graag zou zien. Omgedraaid komt ook voor: lief nieuws dat niemand kwaad doet, – een beetje zoals het jeugdjournaal, vroeger.

De website Mediavadasz positioneert zichzelf als het weerwoord op de wijdverspreide links-liberale ‘vuilnissites’ (szennyoldalak) op het web. Onderwerpen en gebeurtenissen worden er besproken met als doel het gepretendeerde gelijk van ‘links’ te de-bunken. Zo stellen ze concreet over de plakaat-affaire van vorig jaar – de kritiek op de overheidsplakaten (die voortkwamen uit en aanleiding gaven tot stemmingmakerij rond de vluchtelingen), dat de reclameboodschappen van het Kétfarku Kutya-partij/Vastagbőr- verband die daarop ten antwoord verschenen (met o.a. ‘Sorry for our prime-minister’) en de verwijzingen naar bijvoorbeeld de bijbel (‘vluchtelingen zult U voeden’) hoogst verwerpelijk zijn. Want dat zou het aankweken van schuldgevoel zijn.

Wat denkt de KKP wel van christenen? Dat het een sukkelige, zelfopofferende liefdadigheidsinstelling is? Of dat ze de inbreker in huis binnenlaten, geld in diens zakken stoppen en ook nog eens het mes op de eigen keel zetten? De linksliberalen rekenen het de Hongaarse conservatieve christenen aan dat ze niet genoeg christelijk zouden zijn? Absurd!

Polemiek wil altijd gelijk hebben, als het even kan voor 100%. Polemisten zijn er vaak op uit elkaar helemaal onmogelijk te maken, liever nog met één enkele voltreffer dan op ‘punten’. De schrijver heeft schijnbaar niet door dat satire geen polemiek is – in die zin dat satire niet voor 100% gelijk kan hebben omdat het gebruik maakt van originele bronnen waarop satire zichzelf botviert (en dientengevolge voor alles wijst op hypocrisie).

Hij die zonder zonden is, werpe de eerste steen is in Hongarije opgewaardeerd tot een verlammende alles of niet toestand met alleen nog maar schreeuwers aan beide zijden. Als je kritiek durft te hebben, dan moet je ook meteen klaar staan om alle politieke associaties die via die kritiek in je ‘eigen nest’ te leggen zijn, te weerleggen. Als je tegen de verkeerde zegt: ‘Viktor verrijkt zichzelf’, dan krijg je terug dat die-en-die zich nog veel meer verrijken of verrijkt hebben, of de multi’s, of wat dan ook. Een vraag met een wedervraag beantwoorden, kritiek met een schep erbovenop.

Kijkend naar foto’s van Amerikaanse moordenaars haal ik het ‘slechte’ in de mens er niet altijd uit. Is het objectief zichtbaar, dat iemand een ‘slecht mens’ is – niet dom, of lelijk, maar echt slecht? Vaker lukt dit niet, dan wel. Vanaf een nieuwsportaal, een verzamelportal waar nieuws van allerlei bronnen verwerkt is, komt het ook wel eens voor dat je niet één-twee-drie weet wat het nieuws dat je leest, nu wil zeggen. En net als je je aan het opwinden bent over de kop en de stemmingmakende paragrafen, blijkt dat het stuk de ‘goede kant’ op wil. Of andersom. Op het verkeerde been staan bij het lezen van een story – of dat nu fictie is of non-fictie – kan heel heilzaam zijn.

Nog iets raars, tenslotte. Uitleggen is in het dagelijks Hongaars magyarázni. Uitleggen zou op die fiets in het Nederlands (ver-?)nederlandsen worden. Waarheid gebaseerd op identiteit en niet op logica.

Volgende keer: de vloeibare samenleving, kormany-info vragenuurtje en de vraag of Belgie en Nederland nog iets kunnen leren van de Hongaarse media-wet (volgens Lázar wel)

 

 

Ákos dragging the Internet: een week van topratings

Politiek is een raar beest.

Zonder twijfel geeft deze week meer dan genoeg aanleiding om met een rode kop op de kar te springen bij de rest van de facebookers en dolle mina’s. De lynchstemming flakkert op en vrijdenkers sturen massaal negatieve zwangerschapstesten op naar het parlement. Het andere kamp doet – hoe origineel – oproepen tot boycot.

Waar gaat het over:

  • Op dinsdagavond zet zich langzaam het Echo TV – Ákos – Telekom – Lázár debacle in gang: een zelfreferende Ákos (zanger) dweept op een regeringsgezind TV kanaaltje met zijn tamelijk laat-middeleeuwse opvattingen over de rol van de vrouw (in de trant van: “het gaat er voor vrouwen niet om dat ze net zoveel geld verdienen moeten als mannen”), waarop Telekom, diens grote sponsor, de samenwerking verbreekt; János Lázár (regering) komt vervolgens melden dat in Hongarije iemand vanwege diens mening niet zal worden veroordeeld en ‘straft’ dan ook Telekom met het opzeggen van de samenwerking tussen overheid en Telekom, – later blijkt het te gaan om mobiel-internet contracten tussen ministeries en Telekom, wat natuurlijk niet zo fenomenaal vreselijk slecht nieuws is in financieel opzicht, maar de speldeprik is hiermee wel gegeven (en de koersval is bewerkstelligd).
  • Alsof het lente is springen uit de losse pols nog twee coryfeeen op om hun opvattingen te delen. Nou goed, alfa-man Kövér László, van wie we al een tijdje niets (al te geks) meer hadden gehoord, was eerder: “we willen dat onze dochters als hoogste mate van zelfverwezenlijking zouden beschouwen dat ze voor ons kleindochters baren” (Szeretnénk, ha lányaink az önmegvalósítás legmagasabb minőségének azt tartanák, ha unokákat szülhetnének nekünk.) Speech van Kövér op het Fidesz Partijcongres verslag gemeld door 444.hu
  • De kancelier – een politieke universiteitsmanager aangesteld direct door en met verantwoordelijkheden naar de regering (ik ga zijn naam niet eens noemen) – van de Technische Universiteit Budapest BME laat weten dat hij na de uitzending van de kookrubriek helpen kan om de aanwezige vrouwelijke studenten zwanger te maken:

     

Twee dagen later, donderdagavond, bedaren de gemoederen wat. Index.hu en de bloggers zijn gerustgesteld dat de internationale pers zich niet laat bedotten en dat die het eveneens gooit op seksisme (Fidesz is vies) ipv beperking van het recht op vrije meningsuiting (Telekom is gemeen). Er wordt nog wat nagefoeterd, wat rondjes gedraaid om af te koelen en dan is het tijd voor de anti-climax.

Zou het een afleidingsmanoeuvre zijn geweest? Ja en nee. Natuurlijk! Vanzelfsprekend zijn er belangrijkere dingen aan het handje! Index noemt de aankoop van TV2 door Andy Vajna, met staatsgeld.

Als we toch al in de mediasfeer zitten, waarom dan niet ook de verkoop van Origo.hu erbij gehaald? Verkocht door Magyar Telekom (ja, die!) aan New Wave, bedrijf van Szemery Tamás, verantwoordelijk voor VS.hu en nog wat dingen die ze liever niet, eh niet echt, over praten willen dat bekender wordt dan al …, was bij hen (kijk maar eens bij ze zelf, in hun artikel geen spoor van “we hebben er een broertje bij, hoi-hoi!” of zoiets, maar een droge mededeling waarna waarschijnlijk 90% van de lezers nauwelijks door heeft dat New Wave = vs.hu).

CEMP, eigenaar van Index.hu, had Origo.hu trouwens ook wel willen hebben. Hetzelfde Index dat als kritische volger van de overheid te boek staat. Die als eigenaar heeft ene Spéder Zoltán, bankier van FHB en nummertje 27 vorig jaar op de lijst met rijkste Hongaren. Dat CEMP kon in 2013 van alle reclamegelden die de overheid aan internet besteedde, meer dan de helft tegemoetzien.

Lachen is gezond, zeggen ze.

dank aan: http://orulunkvincent.tumblr.com

To Whom It May Concern: de triffids komen (terug)!

triffidStel we accepteren dat ons brein gretig is. Dol op nieuwigheden, ook. Te allen tijde bereid zich verlengstukken aan te meten om zijn onstelpbare honger naar de buitenwereld – naar groei en beheersing daarvan – te bevredigen.

Neem de auto. Voor iemand met enige ervaring en bekendheid ter plekke is van A naar B rijden vaak een routineklus. Hoeven we niet meer bij stil te staan. Ons brein lost het vrijwel zelfstandig op, als ware de auto een volledig geintegreerd onderdeel van ons eigen lichaam. Zo kunnen we onderweg ons bewustzijn sparen en gebruiken voor belangrijkere zaken.

Waar zou die manie alles te incorporeren ergens ophouden? Eén op één gaat het verhaal mooi op voor de klassieke ‘dode’ hulpstukken, zoals een auto of een zwaard. Maar hoe zit dat met een computer, bijvoorbeeld? Of specifieker: het Internet?

Al surfend scheer je onmiskenbaar langs de werelden van anderen, langs een plethora aan bewustzijnsmanifestaties, waarvan je met goed fatsoen niet meer kunt volhouden dat jij dat allemaal ‘bent’ of ooit zult worden. Het woord ‘interactief’ komt opborrelen, aanduidend dat het gretige brein hier misschien wel op een fundamentele grens is gestuit.

Aan de andere kant is het internet onovertroffen als referentie, als vraagbaak, als ‘externe hard schijf’. Wat dat betreft past het juist weer prima in het plaatje. Zo ligt het voor de hand dat de lexicologische en sommige andere functies van ons brein zullen verminderen, nu we voor navigatie, voor feitenkennis, voor ontspanning en voor allerhande communicatiedoelen steeds makkelijker naar een beeldscherm turen. Het brein heeft allang in de gaten wat internet allemaal kan, – kijk maar naar de jongste generatie.

De vonk, dat zijn wij ergens nog wel maar de substantie, die vissen we uit het net (halen we uit de cloud).

Maar toen. Een houtshredder dichtbij zorgde voor enkele ongemakkelijke associaties. Wie nog weet wat een triffid is of was, kan daar misschien wel inkomen (vonk). Zoekend op internet naar een bevestigend plaatje van de bewuste triffids uit de film (die uit 1983, geloof ik), kwam ik weinig substantie tegen. De triffids die ik kon vinden hadden minder weg van de houtshredder dan ik me meende te herinneren. In het kort: de substantie was niet bij machte mijn vonk te belichamen. Wat ik wel vond, was een plaatje met, jawel, houtshredders op een rijtje, met daarbij de opmerking dat de triffids opgesteld stonden (of iets dergelijks). Uit Schotland, nota bene! Een pracht van een zeldzame vonk-vonk ervaring die ver uitsteeg boven het gekeutel van mijn gretige brein in concert met het google-syndicaat.

Twintig jaar werd ik teruggezet. Zwoegend en zwetend in Diablo’s onderwereld kwam toen in ene het fenomeen multiplayer game om de hoek kijken: een maatje! Lange tijd zwierven we samen rond, onuitgesproken gelukkig met elkaar. Maar natuurlijk brak het moment aan dat ik hem of haar toch echt moest achterlaten (of andersom, hou me ten goede).

Wat daar toen aan weemoed bij vrijkwam, zou het allergretigste brein nog overstelpt hebben. Geloof ik.