Tag Archives: Kétfarkú Kutyapárt

Verkiezingen 2018: het jachtseizoen is NU geopend!

ongersman.nlDe afgelopen week werd bekend dat de Jobbik, vanwege ongeoorloofde campagne-financieringen, een boete opgelegd heeft gekregen van 662 miljoen forint (ruim 2 miljoen euro), zonder mogelijkheid tot beroep. De ÁSz, zeg maar de Rekenkamer, had bepaald dat de steun die de partij ontvangen heeft tijdens de vorige verkiezingscampagne in 2009/2010, de regels heeft overschreden. Het gaat over de reclame-diensten die Lajos Simicska ter beschikking heeft gesteld. De boete, zo stelt het Jobbik bestuur, kan de partij ten gronde richten. Er is dan ook een inzamelingsactie begonnen die na vijf dagen 27 miljoen heeft opgeleverd.

Op as vrijdag (15 december) volgt er een ‘pro-Jobbik’ demonstratie in Boedapest, tegelijkertijd een belangrijke test voor de bereidheid tot samenwerking onder de oppositie: in hoeverre dienen ze deze partij te steunen. Iedereen lijkt wel wat anders te zeggen, waarbij de één stelt met het meedemonstreren niet zozeer voor Jobbik, maar vooral voor naleven van rechtsstaatprincipes te demonstreren (a la Voltaire en vrije meningsuiting voor iedereen), de ander wonderwel juist in dit geval de regels van de rechtsstaat meent te moeten eerbiedigen en de acties van Simicska niet ongestrafd meent te willen laten (Kétfarkú Kutyapárt). Momentum en LMP gaan overigens wel, MSZP, DK en PM gaan niet demonstreren aan de zijde van Jobbik.

Even terug naar wie er van de partij zal zijn in 2018:

Van de MSZP zei de vorige MSZP-lijsttrekker László Botka bij zijn afscheid dus dat er buiten en binnen de partij krachten zijn die Orbán helemaal niet wensen te verwijderen. Oftewel: interne strubbelingen en achterklap tieren welig over, door en benevens de oeroude onderonsjes en eentweetjes van de politieke machtsblokken van weleer. Toch blijft de MSZP – met de Jobbik – één van de grootste oogsters van anti-Fidesz sentiment op het platteland. Maar misschien dat er nu echt een frisse tegenwind opsteekt voor Orbán: Lijsttrekker voor de MSZP, zo is recent bekend geworden, wordt de outsider Gergely Karácsony, afkomstig van de partij Párbeszéd (Dialoog) en de huidige burgemeester van het Boedapest stadsdeel Zugló, dat als één van de weinige qua burgemeester niet in handen is van Fidesz.

In 2014 behaalde Összefogás 2014, de alliantie van MSZP en vier kleinere linkse partijen, 38 zetels (29 voor MSZP). De overige partijen waren de volgende:

  • DK is de partij van coulissenstuk Ferenc Gyurcsány, die maar niet lijkt te snappen dat het oprollen van een systeem niet door het systeem zelf kan gebeuren
  • Együtt, de partij van Gordon Bajnai en van Péter Juhász, de laatste één van de grootste critici van het beleid in Boedapest
  • Párbeszéd, de partij van Gergely Karácsony
  • En de MLP, de Hongaarse Liberale partij van oudgediende Gábor Fodor (ex-Fidesz, ex- SzDSz)

De LMP is al sinds 2009 een volwaardige alternatieve partij die een frisse wind probeert te laten waaien. Kopstukken zijn de onvermoeide Bernadett Szél en de anti-corruptie-held (ook ex-Fidesz, geen slechte combinatie) Ákos Hadházy. Ook PM’ers Gergely Karácsony, Timea Szabó en Rebeka Szabó, en Együtt-kopstuk Péter Juhász behoorden ooit tot LMP; András Schiffer is in juni 2016 als leider van de LMP gestopt. Mogelijk vanwege dit roerige verleden staat het LMP bestuur niet erg te trappelen om nauwe samenwerking aan te gaan met andere partijen: ze hebben hun kieslijst al ingeleverd. Echter, zolang het de Fidesz lukt deze partij in de hoek van de hashkikkers en van vluchtelingen- en transgenderknuffelaars te duwen, hoeven ze hun tong alleen in het parlement te vrezen – en dat haalt de televisie toch maar zelden.

Momentum, tenslotte, is een interessante nieuwkomer deze keer met als leider András Fekete-Győr. Een zeer jonge, op Europa gerichte beweging en partij waarbij Fidesz flink moeite heeft ze aan te pakken. Hun voorlopige hoogtijdagen beleefden ze begin 2017 rond het referendum over de Olympische Spelen, waarbij ruim de benodigde hoeveelheid handtekeningen (266 duizend) op werd gehaald voor het houden van een referendum – wat op zichzelf al een behoorlijke presatie is – waarna de regering de eer aan zichzelf hield en verkoos af te zien van het willen houden van de Olympische Zomerspelen 2024. Sindsdien versterkt Momentum de regionale en lokale basis en hebben ze aangekondigd mee te willen doen aan de verkiezingen in 2018.

ongersman.nl
Bron: Republikon / 24.hu

Hoe zit het met de populariteit van de diverse politieke partijen? Volgens 24.hu staat de oppositie er helemaal niet rooskleurig op. Onder de stemmers met partijvoorkeur groeit de populariteit van Fidesz alleen maar. De overige partijen wisselen wat zetels, Jobbik verliest. Maar uiteindelijk moet natuurlijk de grote overgebleven groep van zwevende kiezers – 40% – de doorslag gaan geven.

Geen wonder dat de campagne dus hard gespeeld gaat worden.

  • Jobbik gebruikt nu merkwaardig genoeg de in wezen diep anti-fascistische slogan “Vandaag zijn wij aan de beurt, morgen jullie!”
  • Fidesz is hard bezig om Gergely Karácsony (zie onder) in de zeik te zetten (bij Origo verscheen een tape-opname waarin hij stelt dat hij ‘het kan missen als kiespijn’, die lijsttrekkersrol)
  • LMP heeft een lijst uitgedeeld met de criminele activiteiten waarvoor de Fidesz-coryfeeen vervolgd zullen gaan worden, na de verkiezingen

Blijft over de vraag hoe de oppositie nu de meeste kans heeft om een klap uit te delen, straks over een maand of vier.

Volgende keer: campagne voeren in tijden van cynisme.

Tudta! – stemadviseur 3: “… nemigen …”

ongersman.nlHet referendum komt eraan en ook bij de oppositie positioneert men zich voor het spektakel van het jaar: is nu wegblijven, “Ongeldig” stemmen, of “Ja” stemmen de beste oplossing?

Derde deel: hoe druk je je uit met twee staarten?

Het directe verband tussen de grote schrijver / filosoof Emil Cioran en vluchtelingen is minder eenduidig dan we denken dus daar zullen we hier verder niet op in gaan. Wat we wel gaan doen, is de beschouwelijke instelling van deze in Parijs aangespoelde Roemeen gebruiken om iets te zeggen over de kunst van de twijfel.

“Onze enige keus is die tussen verstikkende waarheden en heilzame zinsbegoochelingen!”

Écartélement, 1979

De in 1995 overleden Cioran was het grootste deel van zijn leven misantroop – maar dan wel een productieve. Met grote voortvarendheid gebruikte hij kilo’s paradoxen om alledaagse, wereldse, vergankelijke en andere kwesties te ‘bevriezen’. Zijn werk is als het atelier van een taxidermist: overal juxtaposities van vorm en functie, betekenis en illusie. Alleen zó kun je overstijgen. Balancerend op anticoncepten.

Nemigen – de majestueuze betekenis van het woord zelf zegt het al: niet echt.

Ja-stemmers, wegblijvers, ongeldigen. Een kennis van me is bang dat niet gaan, mogelijk zou kunnen leiden tot opname op geheime Fidesz-lijsten. Iedere stemmer wordt namelijk geregistreerd maar wat er gestemd wordt, is gelukkig nog steeds geheim. Fidesz schijnt inderdaad losse handjes te hebben als het gaat op privacy-bescherming (zie de registratie van en oproepen aan in het buitenland verblijvende Hongaren via de ambassades), dus ik ga ze de kost niet geven die om die reden in het stemhokje opduiken. Voorwaar: een negatieve keuze!

En dan zijn er nog die sowieso vinden dat ze een signaal af dienen te geven. Ja-stemmen valt dan nog steeds niet altijd mee en is mogelijk ook niet precies wat je zeggen wilt. Behalve dat het tegen je kan gaan werken kan wegblijven ook op andere manieren verkeerd worden uitgelegd. Ongeldig daarentegen is en ongeldig en absoluut. Echter, als overeindblijft dat 20% van de Hongaren geen stembiljet op de post kan doen, zie de buitenlandse stemgerechtigden, wordt het pas echt interessant.

Voor iedereen die een beetje rationeel nadenkt bij dergelijke kwesties, is er uiteindelijk maar één keus mogelijk:

Stemadvies van de Kétfarkú Kutyapárt (Hond-met-twee-Staarten-Partij) – en van ongersman: Ja EN Nee

Zo moeilijk is dat niet. Zelfs Cioran was ooit een rechtse meedrijver.

 

 

KHf extra: Onverwachte draai aan retoriek grote leider (1)

haaiOm te beginnen is er het laatste boek van Umberto Eco, Numero Zero. Een loser-journalist laat daarin zijn talenten los op een (fictieve) dagbladformule waarbij projecties uit de onderbuik, via insinuaties en verdraaiingen, achterklap en roddelpraat tot journalistiek worden verheven. Hierbij komen vanzelfsprekend allerlei methodes aan bod, van geavanceerde technieken voor associatieve, manipulatieve nieuwspresentatie tot en met het optimaal uitspinnen van dubbele ontkenningen van uitspraken die om te beginnen al in de mond waren gelegd (of zelfs geheel verzonnen).

In de praktijk niets nieuws, natuurlijk. Zowel in Nederland als in Hongarije stralen krantenkoppen van links naar rechts vooringenomenheid uit. Verhogen we de inzet: de inhoud van het nieuws is één ding waarover te steggelen valt. De toon van het nieuws is weer een heel ander geval.

Kétfarku kútyapárt piro3
Foto: Kétfarkú Kutya Párt

De Kétfarku Kutyapárt, een onnavolgbare satirische klub (nu ook al partij – voor een staaltje van hun kunnen klik op de foto hiernaast) heeft vorig jaar zomer een alternatieve editie (link is een pdf document) van Magyar Hirlap uitgebracht. Een ‘goed nieuws’ editie. Welke coulisse (goed nieuws voor wie?) er nu precies verschoven is, is niet helemaal duidelijk: sommige fictieve artikelen komen over met een heftigheid die de Magyar Hirlap gewoon is maar verkondigen precies de feiten-versie die de Hirlap niet graag zou zien. Omgedraaid komt ook voor: lief nieuws dat niemand kwaad doet, – een beetje zoals het jeugdjournaal, vroeger.

De website Mediavadasz positioneert zichzelf als het weerwoord op de wijdverspreide links-liberale ‘vuilnissites’ (szennyoldalak) op het web. Onderwerpen en gebeurtenissen worden er besproken met als doel het gepretendeerde gelijk van ‘links’ te de-bunken. Zo stellen ze concreet over de plakaat-affaire van vorig jaar – de kritiek op de overheidsplakaten (die voortkwamen uit en aanleiding gaven tot stemmingmakerij rond de vluchtelingen), dat de reclameboodschappen van het Kétfarku Kutya-partij/Vastagbőr- verband die daarop ten antwoord verschenen (met o.a. ‘Sorry for our prime-minister’) en de verwijzingen naar bijvoorbeeld de bijbel (‘vluchtelingen zult U voeden’) hoogst verwerpelijk zijn. Want dat zou het aankweken van schuldgevoel zijn.

Wat denkt de KKP wel van christenen? Dat het een sukkelige, zelfopofferende liefdadigheidsinstelling is? Of dat ze de inbreker in huis binnenlaten, geld in diens zakken stoppen en ook nog eens het mes op de eigen keel zetten? De linksliberalen rekenen het de Hongaarse conservatieve christenen aan dat ze niet genoeg christelijk zouden zijn? Absurd!

Polemiek wil altijd gelijk hebben, als het even kan voor 100%. Polemisten zijn er vaak op uit elkaar helemaal onmogelijk te maken, liever nog met één enkele voltreffer dan op ‘punten’. De schrijver heeft schijnbaar niet door dat satire geen polemiek is – in die zin dat satire niet voor 100% gelijk kan hebben omdat het gebruik maakt van originele bronnen waarop satire zichzelf botviert (en dientengevolge voor alles wijst op hypocrisie).

Hij die zonder zonden is, werpe de eerste steen is in Hongarije opgewaardeerd tot een verlammende alles of niet toestand met alleen nog maar schreeuwers aan beide zijden. Als je kritiek durft te hebben, dan moet je ook meteen klaar staan om alle politieke associaties die via die kritiek in je ‘eigen nest’ te leggen zijn, te weerleggen. Als je tegen de verkeerde zegt: ‘Viktor verrijkt zichzelf’, dan krijg je terug dat die-en-die zich nog veel meer verrijken of verrijkt hebben, of de multi’s, of wat dan ook. Een vraag met een wedervraag beantwoorden, kritiek met een schep erbovenop.

Kijkend naar foto’s van Amerikaanse moordenaars haal ik het ‘slechte’ in de mens er niet altijd uit. Is het objectief zichtbaar, dat iemand een ‘slecht mens’ is – niet dom, of lelijk, maar echt slecht? Vaker lukt dit niet, dan wel. Vanaf een nieuwsportaal, een verzamelportal waar nieuws van allerlei bronnen verwerkt is, komt het ook wel eens voor dat je niet één-twee-drie weet wat het nieuws dat je leest, nu wil zeggen. En net als je je aan het opwinden bent over de kop en de stemmingmakende paragrafen, blijkt dat het stuk de ‘goede kant’ op wil. Of andersom. Op het verkeerde been staan bij het lezen van een story – of dat nu fictie is of non-fictie – kan heel heilzaam zijn.

Nog iets raars, tenslotte. Uitleggen is in het dagelijks Hongaars magyarázni. Uitleggen zou op die fiets in het Nederlands (ver-?)nederlandsen worden. Waarheid gebaseerd op identiteit en niet op logica.

Volgende keer: de vloeibare samenleving, kormany-info vragenuurtje en de vraag of Belgie en Nederland nog iets kunnen leren van de Hongaarse media-wet (volgens Lázar wel)