Tag Archives: Magyar Narancs

Koopt Hongaarse sinaasappels!

paardjes_smallCBA-winkels ontwijk ik van nature. De verkeerd-intieme, dorps-stoffige sfeer die daar hangt. De uitgezakte cassieres die daar al sinds de wende van 1989 zitten. Verschrompelde appeltjes (Daar zit juist smaak aan!) Winkelen daar was nooit een vreugdevolle ervaring en dat is er – sinds de coming-out van de PonyBoys-uit-Lajosmizse – zeker niet beter op geworden.

De laatste keer dat ik er kwam moest ik een Magyar Narancs hebben. Want die ligt daar nog wel. Op het omslag prijkte de foto van Orbán met het Hitlersnorretje van prikkeldraad. Wat er allemaal door me heen ging toen de cassiere haar woordenloze afkeuring liet blijken, weet ik eigenlijk nog steeds niet. Feit is dat ze me daar sowieso al nauwelijks groetten, dat zal nu wel helemaal gedaan zijn (tijdens de handtekeningen-campagne tegen vluchtelingen-quota, vlak voor de winkel, lieten ze me ook al helemaal links lopen: ze kunnen schijnbaar zien dat ik niet uit het juiste hout ben gesneden).

Waarom heb ik die Magyar Narancs daar gehaald? Misschien was er in mijn favoriete winkel – ja, die ja – geen meer voorradig? Misschien was het ook wel een daad van democratie – avant la lettre! Want dat schijnt nog te bestaan: de Magyar Narancs zegt het later zelf, in het redactioneel. Het komt erop neer, dat, ook al is er geen politiek alternatief voor de partij die nu ons leven beheerst, er wel een alternatief is voor niets doen. Dat is de vrije meningsuiting, de kritische instelling, de bewuste keuze. Dat zijn de dokters die protesteren tegen de omstandigheden in de gezondheidszorg, de psychologen die in het geweer komen tegen de ongefundeerde en vrouwonvriendelijke uitspraken van een vakgenoot, initiatieven  rond (benoemingen in) het onderwijs in Miskolc (Herman Ottó Gimnázium) en Kecskemét (Bányai Júlia Gimnázium).

“Het is zichtbaar dat verschillende vakgebieden niet alleen de problemen ervaren, maar ook dat ze bereid zijn ertegen te demonstreren, als dat mogelijk is met waardigheid en zonder partij-politieke connotaties. Desalniettemin is dit  – het afwijzen van schimmige onderhandelingen en het afwijzen van directieven, het aangaan van het open debat en het manifesteren van professionele inzichten wel degelijk politiek. Het bericht dat er vanuit gaat is dat we in een democratie leven en dat de overheid nog steeds niet alles kan uithalen.”

(Mancs)

Belachelijk eigenlijk dat dit nog opgeschreven dient te worden. Triest dat de Magyar Narancs dit nu al jaren moet voorhouden aan een – wie weet – steeds minder vatbaar publiek. Maar hoe mooi, eigenlijk, dat een blad dat zo’n achterhoedegevecht voert,  daarnaast nog steeds in staat is meer dan de helft van de kolommen voor positieve thema’s (trends in de samenleving, boeiende mensen, kunst, etc) in te ruimen. Want dat is haast net zo belangrijk als de participatieve, de ‘echte’ democratie: je niet laten vergiftigen.

Het schijnt dat de functie van propaganda niet het kweken van een alternatieve waarheid is maar het verdoezelen van de scherpe blik.

Hulde!