Tag Archives: Zsolt Bayer

Breking: Szél (Westenwind) Bernadett en Bayer (Bromsnor) Zsolt aan de koffie!

ongersman.nlEn taart! Een waarachtig live en gedenkwaardige gebeurtenis voor allen die de polarisering van Hongarije afkeuren.

Vandaag bleek dat de wonderen de Hongaarse wereld ook nog niet uit zijn. Vrijwel alle media – van links naar rechts en onder tot boven – waren dan ook van de partij. De aanleiding was – in het kort – gelegen in enkele opzienbarende uitspraken en gebeurtenissen van de afgelopen weken. Eerst was er de al of niet geoorloofde aanwezigheid van civiele organsaties bij de bespreking van het betreffende wetsvoorstel in de parlementaire commissie. Toen kwam er een typische uitspraak van Orbán dat “de handen beginnen te jeuken”, met daarop de vertaling (lees: concretisering) van die uitspraak door Zsolt Bayer op zijn blog. Met als klap op de vuurpijl – al dan niet als oorzakelijke gevolg – enkele geweldadige incidenten die gericht waren tegen (vermeende) immigranten en demonstranten.

Wie er nu precies verantwoordelijk is voor de totstandkoming van het evenement is wat vaag. Bayer had al zijn excuses aangeboden voor zijn ruige uitspraken en heeft volgens index het initiatief genomen, terwijl Tasz ook deed alsof ze het georganiseerd hebben. Maar dat doet er allemaal niet heel erg toe. In kort bestek ging het behoorlijk geciviliseerde gesprek over de polarisering van het maatschappelijke en het politieke leven. Aan tafel zaten mensen van de mensenrechtenorganisatie Tasz, de geridderde Zsolt Bayer, het kamerlid van de LMP Bernadett Szél, activist Márton Gulyás (kwam later, moest blijven staan) en enkele ‘linkse’ en ‘rechtse’ journalisten.

Kort door de bocht lijkt het een nuttig evenement te zijn geweest. Natuurlijk was er sprake van het typische terug-verwijtgedrag (“… maar jullie zijn ook verkeerd bezig …!”) Bayer had bijvoorbeeld zijn lijstje bij zich met citaten die hij te ver vond gaan (niet zijn eigen, natuurlijk). Ook bij de oppositie zitten namelijk stemmingmakers. Szél trapte echter niet in de praatjes van Bayer over ’emoties die zo hoog oplopen tijdens het typen’: ze zou hem wel degelijk aan gaan klagen.

Tussen twee haakjes: we kunnen het niet laten, sorry. Cruciaal verschil tussen beide ‘kampen’ is natuurlijk wel dat Bayer, Fideszlid met een laag rangnummer, zoals dat zo mooi heet – a) zelf die dingen schrijft, b) in het regeringskamp/ op het pluche zelf zit, c) voortdurend die dingen produceert. Te goedkoop om dan de aanwezigen in de hoek te willen manoevreren waar zij a) in naam van de ‘oppositie’ verantwoordelijkheid zouden moeten aanvaarden voor allerlei dingen die zij niet zelf geschreven hebben, b) die daarentegen meer kans maken door waarachtig en terecht gefrustreerde oppositiebloggers en journalisten te zijn geschreven, c) terwijl zijzelf meestal zich in weten te houden.Maar nou laat Ongersman zichzelf weer polariseren, – haakjes sluiten …

Na anderhalf uur zweten en vooral water drinken was het einde daar. Echt schokkende dingen gebeurden er verder niet, maar er komt wel een wetsvoorstel waarin LMP voorstelt om opruiende uitspraken in de Hongaarse politiek en in tweede instantie in de samenleving voortaan sterker tegen te gaan. Gezamenlijk. Om het debat te behouden. En Bayer’s medewerking wordt daarbij gevraagd om dit bij ‘zijn’ partij Fidesz-KDNP aan te kaarten en te propageren.

Petje af voor allen! Nou ja, bijna.

Lost in translation

ongersmanJournalist, publicist en presentator Zsolt Bayer wordt door Ongersman al langere tijd met stijgende verbazing gevolgd. In een land waar op straat ongeveer elk tiende woord een krachtterm is, moet je namelijk wel iets in huis hebben om nog op te vallen met je verhaal.

En Bayer valt op. Waarschijnlijk juist daarom – of vanwege zijn ‘verdienstelijke en voorbeeldige werk als journalist’ – heeft Bayer op de nationale feestdag 20 augustus de ridderorde van Hongarije mogen ontvangen.

Ook dat viel op: al 71 mensen hebben sindsdien hun ridderorde uit protest naar de Hongaarse president teruggestuurd.

Kritiek op de heersende politieke clan stuit doorgaans op één van twee mogelijke reacties. Meestal worden de schouders opgehaald en komen de bekritiseerden niet veel verder dan: “Nou zijn wij aan de beurt, jammer voor jullie!” En onbekommerd gaan ze verder met het plukken van de vruchten van hun electorale overwinning. Rondom deze doen-alsof-je-neus-bloedt- club van politici, managers en vriendjes zitten de nodige schoothondjes en mediaspinsters om de laissez-faire aan de massa te kunnen verkopen (zie bijvoorbeeld de campagnes tegen EU en multi’s, de door de Fidesz opgeklopte en warm gehouden hetze over de vluchtelingen en andere uitingen van culturele zelfbeschikking die de Partij de afgelopen 6 jaar uit de kast heeft weten te halen). Veel ongetalenteerde partijsoldaten en ongeinspireerde huurlingen die uit carriere-overwegingen hun journalistieke ziel (weer eens) aan de duivel hebben verkocht.

Zelden tref je iemand die zoveel haat in zich heeft opgeslagen, dat hij echt lijkt te geloven in de zwarter-dan-zwarte kanten van het Fidesz-gedachtengoed. Laat Zsolt Bayer er nou net één van die laatste categorie zijn. Hij bezielt in eigen persoon de onafgebroken kannonades van mensonterende retoriek, van stuitende polarisering, van middeleeuwse marginalisering, van op de persoon gerichte scheldpartijen, – van, in het kort, de totale onderbuik.

En in zijn knetterende eenzaamheid is hij één van de grootste buiksprekers van Hongarije. Een populistische vuilbek waar de wet nog maar net vat op heeft. Waar de regering nu ontzag voor heeft.

En die het niet waard is om vertaald te worden.